Marriage contract ♡ Lis and Alex

Chapter 2

LIS

Dahil tumakas ako sa orphanage,

nagtrabaho ako ngayon sa Royale Casino. Ito ay isang marangyang lugar, at napakasigla sa paraang gusto ko. Apat na taon na akong nagtatrabaho sa casino. Ito ang unang trabahong nahanap ko pagkatapos kong tumakas sa Kingman. Hindi ko gusto ang lugar na iyon. Ang lungsod na iyon! Hindi na ako masaya sa silungan na iyon! Oo!  Iba ang Pink House Orphanage. Sa totoo lang iyon ang lugar na gusto kong kalimutan. Kalimutan ang lugar, at lahat ng nangyari doon.

Tumakas ako sa kanlungan dahil gusto kong makilala ang mundo. Makilala ang mga tao, at baka maabot ang pangarap kong maging isang mahusay na stylist. Mahilig akong gumuhit, at mayroon na akong ilang nakahandang mga drawing. Pagdating ko sa Las Vegas na kalapit na lungsod ng Kingman, hindi nagtagal ay nakilala ko si Jhony, ang una kong kaibigan dito, at siya  na rin ang nagpakilala sa akin sa mundo ng mga casino.

Bilang pinuno ng mga nagtatrabaho bilang security guard, may karapatan silang tumira sa hotel sa likod ng casino na para sa mga empleyado. Nagsimula ako bilang isang cleaning assistant. Nilinis ko ang buong casino para makatanggap ng mga bisita sa oras ng pagbubukas. Iyon ay halos dalawampu't apat na oras sa isang araw. Maglilinis ako sa umaga, at hapon kapalit ng matutulogan at kaunting pera.

Maya-maya ay nagpunta ako sa salon. Nakakuha ako ng pwesto bilang attendant sa gabi kahit na labing-anim pa lang ako. Lagi naman akong matangkad. Sa siix feet seventy-two na tangkad ko, walang naghinala na menor de edad pa ako.

Gustung-gusto ko ang trabahong ito. Sobrang saya ko sa mga kliyente. Marami akong kilala na mayayaman. Hindi pala mayaman, Milyonaryo! Marami akong natatanggap na regalo. Nakakatanggap ako ng mga imbitasyon sa paglalakbay, at kahit na proposal na maging isang modelo, isipin modelo lol.

Dito ko nakilala ang maraming kaibigan, at isa na dito si Alicia. Muntik ko na siyang mapatay. Ayun nga, muntik ko na siyang masagasaan nang unang araw na pinayagan ako ni Jhony na mag-isang magmaneho ng sasakyan niya. Si Alicia, na noong araw na nagpakilala sa pangalan ni Arya ay napasama. Nawala ang kanyang sanggol, at natuklasan ko siya sa hindi magandang anyo. Dinala ko siya dito sa casino, at nagsimula siyang magtrabaho sa akin. Ngunit iyon ang ibinigay ng kapalaran sa kanya, at ng kaunting lakas mula sa pag-ibig ng kanyang buhay upang kapag magkita sila muli ay maging maayos na ang lahat.

Nagulo ang casino matapos itong ibenta sa bagong may-ari na si Oliver Moretto, at ginawa siyang bagong may-ari ng tadhana dahil maganda at masalimuot ang kasaysayan nila ni Alicia noon. Ibang-iba ang dating ni William dito. Noong isang araw, at sa kasamaang-palad sa isang seryosong dahilan, siya ay may sakit. May degenerative disease siya, at hindi na siya magtatagal. Huling hiling daw niya ay mahanap ang asawa at anak. Isa daw siyang baliw noon.

Humingi ng tulong si Alicia sa mga kaibigan ng kanyang lolo sa paghahanap kay Sara at Alex, iyon ang mga pangalan nila. Magagaling ang mga kaibigan ng lolo ni Alicia. Kung tutuusin ay napakahusay, dahil hindi rin nagtagal at natagpuan na nila ito. Nakatira sila sa Chicago. Hinahabol namin sila ni Alicia, at kinukumbinsi silang pumunta dito, at gumawa ng sorpresa para kay Gui, napakaganda ng pagpupulong na ito.

...

"Sigurado ka ba Alicia na ito ang address?" tanong ko nang huminto kami sa harap ng isang simple, napasimple ngunit magandang bahay.

"Dito nga, Lis," tumunog ang doorbell. Kinukumpirma niya, kaya pinindot ko ang doorbell.

Ilang beses ko pang pinagpipindot, at walang sumasagot. Mainit na araw, at gutom na ako. Gutom na ako kaya nauubusan na ako ng pasensya.

"Alicia, sigurado ka bang dito nakatira ang mga taong ito!?" Tingnan mo itong bahay na ito Alicia, hindi pwedeng sa lugar na ito sila nakatira!" Nagsasalita ako na nagpapakita ng kapitbahayan sa pangkalahatan.

"Ano bang problema ng bahay namin, para imposibleng matitirahan?!" Isang malamig, at seryosong boses ang nagsasalita sa likod ko, nagsasalita siya.

"Hindi, wala. 'Yung kaibigan ko 'yung nagugutom, at masyadong nagsasalita."

Kinausap siya ni Alicia. "Ikaw si Alex, 'di ba?!"

"Depende sa naghahanap sa akin, kung mahalaga ako. Kung hindi, wala ako sa bahay!" muli siyang nagsalita, at sa boses na kasing lamig ng isang malaking bato ng yelo.

Lumingon ako sa kanya, at pakiramdam ko ang bawat cell ng aking katawan ay nag-re-react. Ang tao ito ay isang Greek God na bumaba. Siya ay kahanga-hanga. Dapat mga anim na talampakan lang siya, malapad ang balikat, at iyong mga muscles niya ay tila hinugot isa-isa. Blonde ang buhok niya tulad ni Gui, at mayroong parehong malalim na asul na mga mata. Naka-cross arms siya sa dibdib niya, at ang mukha niya ay mukha ng humihigop ng maasim na lemon, pero mas lalo lang siyang naging hot sa paningin ko, at ang labi niya!  Sir, para akong nasa paraiso.

"Ako si Alicia, at ito ay aking kaibigan na si Lis. Si Elisabeth siya pero pwedeng Lis ang tawag mo sa kanya."

Inabot ni Alicia ang kanyang kamay, at mabilis niyang pinisil, ngunit nang i-extend ko ang sa akin ay  hindi man lang siya tumitingin. Ibinalik ko na ang aking kamay sa labis na hiya o pagkabigo. Tama, gusto ko kasi talagang malaman kung paano ba ang mayakap niya.

"Ano ba ang gusto mo sa akin?"

panunuyo niyang tanong, hindi niya kami pinapasok.

"Kailangan namin kayong makausap ng mama mo. Importanteng bagay, pwede mo ba kaming papasukin?" Tumingin sa akin si Alicia, at tila hindi sigurado kung ito ay gagana o hindi.

"Hindi pa dumarating ang Inay ko. Pwede ka nang pumasok, ilang minuto na lang dapat nandito na siya."

Sa wakas binuksan na niya ang gate.

Ang pagiging simple ng labas ay umaabot sa buong bahay. Ang lahat ay napaka-simple, ngunit napakaganda rin, at pinalamutian ng maganda. Sinusubukan ko pa ngang magsimula ang paksa sa kanya, ngunit nahihiya akong hindi pinansin, parang binababad niya lang si Alicia doon, sinasagot lang ang mga tanong niya. Hindi naman talaga nagtagal, ang kanyang ina ay nakarating din makalipas ang labinlimang minuto. Hindi rin nagtagal ay nakita ko na ang magandang tanawin sa harapan ko. Hindi tulad ng kanyang anak, may simpatya siya sa amin. Tinanggap niya kami nang mabuti, at niyaya pa kaming mag-lunch, syempre dahil gutom ako, tinanggap ko kaagad.

At sa sobrang gutom ko ay nakatatlong beses akong bumalik. Masarap ang nilutong pagkain ni Sara.  Sa tuwing pupunta ako sa mga kaldero para punuin ang plato ko ay nakatingin sa gilid ng mata ko ang masarap.

"Salamat talaga, Sara. Ang galing mong magluto." Pinasalamatan ko siya gamit ang pinakamatamis kong ngiti.

"Magandang malaman na ang aking luto ay pinahahalagahan. Huwag kang mag-atubiling kumain ng higit pa kung gusto mo."  Tumingin siya sa akin na kumikinang ang maliliit niyang mata.

"Naku, 'wag mo nang alokin siya, Sara. Baka seryosohin niya iyan. Hindi ko alam kung saan napupunta ang napakaraming pagkain na kinakain nitong isang ito. Tatlong plato na ang kinakain niya, at nananatiling payat."  Natatawang sabi ni Alicia.

"Kasinungalingan 'yan,Sara. Hindi ako gaanong kumakain tulad ng kinakain ko ngayon. Kadalasan ay mas kaunti. Ngayon lang, dahil sa nagutom ako. Hindi kami nag-lunch sa paghihintay sa iyo."

Matapos humingi ng paumanhin si Sara sa pagkaantala, at sa napakatagal naming paghihintay, sa wakas ay sinimulan na namin ang aming pakay. Si Sara ay sobrang emosyonal, naiyak siya, at sa reaksyon pa lamang niya ay nalaman na niya na tulad ni Gui ay nananatili rin itong umiibig sa kanya. Napakadali kung si Sara lang, ngunit hindi ito madali dahil may nakamamatay na galit si Alex sa kanyang ama. Nang-aaway siya, pinaalis kami at na-offend pa, or sabihin natin na na-offend niya ako, kasi parang mas magalang siya pagdating kay Alicia.

Pagbalik namin ni Alicia sa hotel, napagkasunduan namin na ako na ang bahala sa pakikipag-usap sa anak, at si  Alicia na sa ina.

"Hindi ako makapaniwala na magugustuhan mo ang anak ni Gui!" tumingin siya sa akin na tumatawa.

"Ano 'yun, hindi mo ba nakita o nasipat man ang palabas ng lalaking yun?" tanong ko habang naaalala ko ang bawat detalye ng nakakatuwang pagkikita namin ng anak ni Gui.

“Nakita ko. Siyempre nakita ko. Kaya lang, hindi kinain ng mata ko 'di tulad mo."

"Pero paanong hindi ko titignan ang lahat?" Napakagandang tao. Ang genetics ng Gui na ito ay mahusay na nakita sa kanya.

Matapos ang halos kalahating oras kong pag-uusap tungkol sa lalaki, napagpasyahan ni Alicia na interesado ako sa kanya, at iniwan ako sa pangangasiwa sa pagkumbinsi sa kanya upang tanggapin ang paglalakbay. Para sa aking kamalasan,  kung ano ang mayroon siyang masarap, mayroon din siyang malamig, masama ang ugali at makapal.

Ang damuhong iyon ay nagkaroon ng lakas ng loob na ipadala ako sa bilangguan. Hinawakan niya muna ako sa braso, at pinalayas ako sa bahay niya. Literal na hinagis niya ako, kaya nagkagalos ako sa tuhod ko, saka siya tumawag ng pulis.

…

Pagkatapos ng isang gabi sa kulungan kailangan ko nang lumabas, sumayaw at uminom para makalimot. Pero pagbabayaran ng yummy na 'yon ang lahat! Pinili kong pumunta sa isang bar na tinatawag na Chicago fire, sabi kasi nila napakaganda daw ito. Sumang-ayon naman ako pagpasok ko sa lugar. Napakaganda nga, at napakasigla.

Nasa bar ako umiinom nang makita ko ang hot guy na naglalakad sa pinto. Ito ay isang mahusay na pagkakataon, pareho kaming nasa iisang lugar. Hinihintay ko siyang makaupo, at narinig ko siyang nagrereklamo sa kaibigan niya.  Galit na galit talaga siya kay Gui. Pinagsalitaan pa niya ako nang masama! Umorder ako ng isa pang baso ng alak, at nagkunwaring natitisod akong natapon lahat sa malapad niyang likod.

"Hoy, masamang pusa. Hindi ko ginusto…"  Napatigil ako sa pag-e-stage nang lumingon siya, at galit na tumingin sa akin.

"Hindi mo talaga alam kung anong limitasyon, 'di ba!?" tanong niya sa pagitan ng kanyang mga ngipin.

"Sino ang may limitasyon sa aking mahal na teritoryo, at ako ay isang magandang morena, ano sa palagay mo?" nagsalita ako sa kanyang tainga, at huminga siya nang malalim, iginalaw ang kamay niya, at bakas  sa mukha niya na  talagang gusto niyang pisilin ang aking leeg.

Nagpapatuloy…