LIS
Hindi mo masusukat ang laki ng kasiyahan ko kapag narinig kong sinabi ni Sara na pumayag si Alex na pumunta sa amin sa Las Vegas. Hindi ko alam kung ano ang nagbigay sa akin kaya hindi ko maiwasang isipin ang lalaking iyon. .Sabi ni Alicia, mag-ingat ako sa ganitong pakiramdam para hindi ako mahirapan. Lalo't hindi naman itinatago ni Alex na hindi niya ako gusto.
Tahimik ang biyahe namin pabalik sa Las Vegas, si Sara ay cute na sabik na sabik na makilala si Gui. Nakakalungkot isipin alam ni Gui, sobrang sakit, degenerative na sakit at unti-unti siyang pinapatay nito. Sa totoo lang naghihingalo na siya, ngayon na sa wakas ay babalik na ang pamilya niya, wala na siyang oras para mag-enjoy ang kaligayahan.
Ibinaba namin sina Alex at Sara sa hotel at dumiretso sa bahay namin sa casino, excited na talaga ako sa posibilidad na lumipat sina Alex at Sara at dito na kami tumira.
"Alam kong may gusto ka kay Alex.
ngunit mangyaring huwag lumikha nang sobrang expectation. Ayokong mahihirap ka 'pag 'di kayang suklian ni Alex." binabalaan na naman ako ni Alicia.
“Alam ko, Alicia, mahigit isang libong beses mo na akong binalaan." Niyakap ko siya. "Makakapagpahinga ka na dahil si Lis dito ay higit pa, at sanay na sa kawalan ng pagmamahal."
“Lis, ayoko lang na nakikita kang nasasaktan. Nakita mo naman ang kwento ko, at ni Oliver sa pagtatapos nito."
"Mali, Alicia. Hindi pa tapos. Dapat mong sabihin sa kanya ang tungkol sa iyong sanggol, nawala mo rin ito dahil sa kanyang kasalanan." wika ko, at muli niya itong tinanggihan.
Napakalungkot na kwento ni Alicia, labis siyang nagdusa dahil sa isang katangahang paghihiganti na inimbento ng lalaking mahal niya. Isa siyang doktor, masaya ang buhay at magandang tahanan, ngunit nawala ang lahat dahil pinatay ng lolo niya ang ama ni Oliver, na bago naming amo, at ang lalaking mahal pa rin niya.
…
Sa wakas dumating na ang oras para pasayahin si Gui, maganda si Sara, para siyang teenager na pupunta sa sayaw kasama ang mahal niya sa buhay, ang cute, nakakakilig. Masaya na si Sara sa reunion. Si Alex, tarantado siya, hindi marunong ngumiti. Napakahirap amuhin ng lalaking ito.
Dumating kami sa Royale casino,
at para sirain ang gabi ko
pagkatanggal ko pa lang ng coat ay tumingin sa akin si Alex na may masamang tingin na natapakan ang self esteem ko, buti na lang lumalaban ako. Maganda ang meeting, nakakatuwang makitang masaya sina Gui at Sara, maliban sa mukha ng akusado ni Alex.
"Ibig mong sabihin dito ka titira, Sara?" tanong ko, hindi ako masaya.
"Oo, mananatili kami." Nagsasalita siya ng may malambing na ngiti.
"Pero pumayag ba si Alex? I mean, ayaw niya dito, at kay Gui."
"Ang hirap ni Alex, Lis… "
"_gitna?" Pinipigilan ko siya, "Sara, I'm sorry, ngunit ang iyong anak ay ganap, labis, at subrang mahirap pakitunguhan."
"Hahaha nakita ko na nagpakita na siya ng paraan, pero hindi siya laging ganyan Lis, hindi siya masamang tao, kapag nasakop niya ito, iba na," natutuwa siyang magsalita.
"Sa palagay ko ay hindi ko matutuklasan ang kakaibang bahagi niya, ang paraan ng pagkamuhi niya sa akin ay halos imposible na makakuha ng anumang simpatiya mula sa bundok ng yelo, na isang kahihiyan, dahil ikaw at si Gui ay nagtrabaho nang maayos, ikaw ay maganda at hot man." Tumawa siya.
"Natutuwa kang alam mong wala kang pagkakataon. Ang mga taong tulad mo ay hindi man karapatdapat sa aking pagkamuhi, lalo pa sa aking pakikiramay. Pumasok si Alex sa kwarto," pakiramdam ko nanginginig ang buong katawan ko sa malamig na boses na iyon.
"Alex, huwag mong simulan. Nagbibiro lang si Lis," wika ni Sara, at umiling siya.
"Inay napakawalang muwang mong magtiwala sa isang ito, nakita mong mabuti kung paano siya gumagana," muli niyang sabi, at sa pagkakataong ito ang kanyang boses at ang kanyang mga salita ay nagpapakita ng pagkasuklam.
"Sige Sarah, alis na ako, biglang nadumihan ang hangin sa paligid," wika ko, at inilabas ang dila ko kay Alex na ikinatawa ni Sara.
"Nakakatuwa ka Lis. Wala kang pakialam sa anak ko." Niyakap ako ni Sara na inakay ako sa pinto.
...
Maraming nagbago, sa wakas ay sinabi ni Alicia ang totoo kay Oliver. Pinakiusapan niya itong pakasalan. Ikakasal na ang kaibigan ko! Wala ng sasaya maliban sa akin. Nitong dalawang taon na nandito si Alicia ay nakita ko ang kanyang paghihirap at kalungkutan. Higit sa lahat dahil sa kanyang anak na nawala sa kanya. Babalik siya sa Seattle, totoo, iyon ang masamang bahagi, ngunit makita lamang ang maliliit na mata na nagniningning ay makakabawi na sa distansya. Magsisimula na akong magtrabaho sa mall, Oo, ako ang magiging personal assistant ng presidente ng kumpanya, iyon ay si Alex.
Nagpasya sina Alicia at Gui na tulungan ako, ang gawaing ito ay isang planong inimbento nila para mapalapit ako kay Alex. Hindi ko nagustuhan ang ideya, ngunit hindi masakit na subukan ito nang tama! Sinabi ko na ako ay matigas, at kung hindi ko ma-hook ang puso ng pinakagwapong iceberg ng lungsod, kahit papaano ay magsaya ako sa bagong trabahong ito. Ang pag-alis sa casino ay hindi madali. Gumugol ako ng apat na napakasayang taon doon, gumawa sila ng isang magandang farewell party para sa akin.
“Medyo nangangamba ako Alicia, hindi nagustuhan ni Alex ang desisyon ni Gui!" wika ko sa nag-aalalang boses, at tumawa si Alicia sa kabilang linya.
"Kumalma ka, Lis. Kukunin mo itong lyrical work. Malay mi, hiindi rin ganoon kalala si Alex."
"Sa tingin mo? Hindi mo kasi nakikita kung paano tumingin sa akin ang ripper na si Jack nang magsalita si Gui tungkol sa aking trabaho."
“Hahaha, sobra ka yata, Lis. Palagay ko magiging masaya itong kwento mo."
Humiga ako sa pag-asang tama ang opinyon ni Alicia, na ang kwentong ito ay masaya. Dahil sapat na ang pagsusuot ng mga hindi komportable na damit na panlipunan. Hindi ako masyadong pinalad, at patunay nito ay late akong nagising sa unang araw ng trabaho. Isinuot ko ang aking dress pants, isang puting sando at amerikana, mga takong na pitong pulgada, ang aking buhok ay nakasuksok sa isang mataas na stripped bun, at light makeup. Ginawa ko ang lahat sa paraang itinuro sa akin ni Sara.
"Magandang umaga!" Mayroon isang sekretarya na nakatingin sa akin mula ulo hanggang paa. Medyo unsympathetic siya, hindi ko nagustuhan.
"Anong gusto mo?" pilit na ngiti niyang tanong.
"Nandito ako para magtrabaho. Ngayon ang unang araw ko. Ako ang personal assistant ni Mr. Alex Foxy." Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa, ngayon lang galit ang mukha niya, sobrang pino, pero napansin ko.
"Ipapaalam ko sa iyo."
"Salamat!" sagot ko ng may sarkastikong ngiti.
Pagkatapos ng dalawampung minuto ay sinabi niya sa akin na maaari akong pumasok. Umakyat ako sa isang malaking silid, ito ang front desk ng opisina ng CEO. Kumatok siya sa pinto, at ang malamig na boses sa loob ay nagsasabing pwede na kaming pumasok.
"Magandang umaga Mr. Alex, sabi ng babaeng ito ay dumating siya para sa kanyang unang araw ng trabaho, ito ay ang ... " Tumingin siya sa akin.
"Elizabeth Marrie." sagot ko.
"Sige Clara, pwede ka nang umalis," nagsasalita siya, at nakaramdam ako ng panginginig sa katawan ko kapag tinitignan niya ako taas baba parang sinusuri niya ako.
"Magandang umaga, Mr. Alex, pasensya na po kung naantala ang aking… "
"Tumingin ka dito," Pinigilan niya ako sa pagtayo mula sa upuan niya, "Hindi ko alam kung ano ang intensyon mong babae ka, pero lilinawin ko ang isang bagay. Hindi ka magtatagumpay, at sisiguraduhin ko ito." Tumigil siya sa harap ko.
Nagpapatuloy…