Marriage contract ♡ Lis and Alex

Chapter 6

ALEX

Hindi naman dapat pero naabala ako nang marinig ko ang sinasabi ng doktor tungkol sa degenerative disease na mayroon si William. Hindi ako naniwala, akala ko isa lang itong paraan para ma-pressure kami ni mama na pumunta dito, dapat kasinungalingan lang, pero hindi pala! Umiiyak na ang nanay ko simula nang umalis kami sa ospital, alam na niya ang totoo, ngunit ang marinig mula sa doktor na may ilang buwan pang mabubuhay si William, hindi hihigit sa anim, ay labis para sa kanya.

Ako ngayon ang nangunguna sa grupong Foxy, ako ang nakaupo sa upuan ng CEO. Ipinakilala ako ni Guilhermo sa lahat at hindi kapani-paniwala dahil tila nagustuhan ako ng lahat. Hindi ako magiging isang ipokrito at sasabihin na hindi ako nag-e-enjoy sa pagtatrabaho dito, nag-e-enjoy ako nang husto, napakaganda nito. Ang chain ng mall ay lubhang kumikita, nagbubunga ng milyun-milyong dolyar buwan-buwan. Hindi mo maikakaila na si Guilhermo ay isang mahusay na negosyante. Siya ay napakahusay, at lubos na iginagalang sa mundo ng negosyo. Ang apelyido na Foxy ay may malaking timbang dito sa Las Vegas, at sa sinabi nila sa ibang mga lungsod ng drums.

"Good morning, Anak, nakatulog ka ba nang maayos?"  tanong ni William pagkababa ko para mag-almusal.

Ayokong makasama siya sa iisang bahay, kaya napagdesisyunan kong tumira sa pangalawang bahay niya sa maliit niyang baryo. Gusto kong dumistansya, pero hindi niya ako pinayagan.

"Magandang umaga!" mataray kong sagot.

"May kailangan tayong pag-uusapan," medyo takot niyang sabi, masasabi mong problema.

"Magsalita!" Huminga siya nang malalim nang marinig ang matigas kong sagot.

"Ilang taon na kitang hinahanap, at ang nanay mo, kahit anong hirap ko, hindi ko kayo  mahanap... "

"Sa tingin mo ngayon, hindi na natin kailangang magkaroon ng ganitong pag-uusap? Hindi ito hahantong sa anuman!"  Naiinip ko siyang pinutol.

“Ayokong pag-usapan ang nakaraan, alam kong kahit anong sabihin ko, hindi ka maniniwala,” sabi niya, at ramdam mo ang lungkot sa boses niya.

"Ano bang gusto mo?!"

"Gusto kong humingi ng pabor sa iyo,"

parang natatakot na naman siya. "Gusto kong pasalamatan ang mga babae sa pagtulong sa akin na mahanap ka. Naipadala ko na ang regalo kay Alicia, ngayon naman ang  kay Lis. Gusto kitang alukin ng trabaho, ng bagong trabaho."

"At ano nga ba ang mayroon ako dito?" Tumingin siya sa akin ng may kalahating ngiti.

"Ikaw na ang CEO ng kumpanya ngayon!"  sagot niya, at naiinis ako kakaisip lang kung saan niya gustong pumunta."

"Gusto mong makatrabaho ko 'yung babaeng 'yun?!" tanong ko sa pagitan ng mga ngipin ko.

"Iyan ang eksaktong sinasabi ko. Alex, alam kong hindi mo ako gusto, pero walang kinalaman ang mga babae sa mga problema natin, sina Lis o Alicia. Ako ang may kasalanan sa mga nagawa ko sa nakaraan."

"Ginagawan lang kita ng pabor sa pamamagitan ng pag-aalaga sa iyong negosyo... "

"Mali." hinarang niya ako ng may awtoridad. " Maaaring hindi mo ako gusto Alex, may karapatan kang hindi magustuhan ito. Ngunit hindi niyon mababago ang katotohanan na ako ang iyong ama, at ang lahat ng bagay na akin ay sa iyo. Ang buong kumpanyang pinapatakbo mo at napakahusay pala, sa iyo ito. Hindi mo ako ginagawang pabor. Inaalagaan mo lang kung ano ang sa iyo, dahil ikaw at si Sara ang tanging tagapagmana ko."

Hindi ako nagbigay ng anumang sagot, bagama't hindi ko siya gusto, kinikilala ko na hindi siya tumigil sa pag-iisip tungkol sa amin. Dalawampu't apat na taon siyang nag-iisa. Wala siyang ibang pamilya.

"Alex, si  Lis ay isang mabuting babae. Kailangan lang niya ng pagkakataon para masunod ang kanyang mga pangarap," nagsasalita siya, at kumikinang ang kanyang mga mata. Gusto niya talaga 'yung babaeng 'yun. Nasusuka ako. "Please welcome her well. At magsisimula ito ngayong araw."

Muli akong hindi sumagot ng anuman. Iniling ko lang ang ulo ko, at umalis siya na hindi kuntento sa kawalan ko ng interes. Wala naman aking choice. Kailangan kong tanggapin ang babaeng iyon sa kumpanya. Ngunit  gagawin ko itong punto na bigyan siya ng treatment na nararapat sa kanya.

"Good morning Mr. Alex!" Lumapit sa akin ang sekretarya pagkalabas ko ng elevator.

"Magandang umaga!"

"Nakatanggap ako ng abiso mula sa isang bagong empleyado, kumuha ka ba ng isang personal na sekretarya para partikular na asikasuhin ang iyong iskedyul?" tanong niya, at mukhang dismayado.

"Si William ang nag-hire sa kanya. Kaya hayaan mo akong personal na ipaliwanag sa kanya ang kanyang gawain."

Naglalakad ako papunta sa sala ko, at halos hindi ko na napigilan ang galit ko. Iniisip ko na lang na araw-araw kong kasama ang babaeng iyon pakiramdam ko halos sasabog na ang galit ko. Thirty minutes sa unang araw ng trabaho, at thirty minutes na siyang late. Hindi katanggap-tanggap na kumuha si William ng napaka-iresponsable tao. Pagdating niya ay inamin ko na humanga ako sa kanyang hitsura, sa unang pagkakataon ay nakasuot siya nang maayos.

"Wala akong ginagawa. Kaya pwede bang alisin mo ang inis mo sa akin. Nandito ako para magtrabaho, at iyon lang!"  Mapanuksong ngiti ang tinugon niya kapag nagbibigay ako ng babala, lalo akong iniinis ng panunuya niyang iyon.

"Tingin mo niloloko kita?" Hinawakan ko ang baba niya kaya napaungol siya sa sakit,  "binabalaan kita, mas mabuting itigil mo na itong palabas mo bago ko malaman kung ano ang sa iyo!"

"Aray! Nakakasakit ka na!" Sigaw niya na pilit kumawala sa pagkakahawak ko.

"Sasaktan talaga kita, para alam mo kung sino ang kinakalaban mo." Pinilit ko siyang tumingin sa akin. " Binibigyan kita ng pagkakataon."

"Na sa tingin mo may ginagawa akong mali? Dude, pumunta lang ako sa lungsod mo para tulungan ang  isang kaibigan. Dapat nga magpasalamat ka sa akin. Tignan mo kung nasaan ka ngayon. Isa ka ng  CEO ng kumpanya, at hindi na simpleng empleyado."

Nagsasalita siya na may isang matagumpay na ngiti. Ang babaeng ito ay walang limitasyon, at walang kahihiyan.

"Sa tingin mo ba iyon ang gusto ko? Ikaw at ang iyong kaibigan ay pumunta sa aking bahay, at binago ang tahimik at payapa na buhay na mayroon kami."

"Hindi ba maganda iyon? Mangyaring Alex, huwag maging isang ipokrito. Talagang nag-e-enjoy ka sa bagong buhay na ito, kahit sino naman."

"Kahit sinong sakim na tulad mo. Ayoko na dito. Ayokong makasama si William, at lalong hindi kasama ang mga kauri niya. Binabalaan kita, hindi ka magtatagumpay sa iyong plano kung ano man iyon!" wika ko, at pinkawalan ang baba niya.

Reklamo niyang  minamasahe ang lugar kung saan ko siya pinsil pero hindi ko siya pinansin. Hindi kapani-paniwala na kumuha si William ng isang tao na walang kapasidad na gawin ang serbisyo. Ang babae ay hindi man lang marunong gumawa ng electronic agenda!

"Hindi mo alam kung paano gumawa ng electronic agenda?" tanong ko nang lumapit siya sa mesa ko dala ang tablet sa kamay niya.

"Hindi pa ako nagtatrabaho sa opisina,

natural lang na may mga bagay akong hindi alam." natural niyang tugon.

"Iilang bagay? Wala kang alam! Ni hindi mo alam kung paano magsulat ng tama." Ibinaba niya ang ulo niya at mukhang nahihiya. Nakakakilabot ang kaniyang pagsusulat, "May mga pagkakamali na nakakabanas  na para bang hindi ka man lang nag-aral, dapat nag-stay ka na lang sa casino na nagsisilbi sa mga lalaki na katawan mo lang at wala ng iba! "Tumingin siya sa akin at makikita mo ang hindi siya kumportable sa kanyang titig.

“Hindi mo kailangang sumobra, matututo ako sa trabaho kung may magtuturo sa akin.

“Hindi mo kailangang magmalabis, matututo ako sa trabaho kung may magtuturo sa akin."

"Hindi mo ba ako narinig? O sa tingin mo ito ay isang biro? Hoy, Babae, ito ay isang kumpanya. Anumang pagkakamali ay maaaring maging sanhi ng milyon-milyong pagkawala  ng kita ng kumpanya. Hindi mo kasi alam. Ang tanging posisyon na maaari mong sakupin dito ay ang paglilinis, at nakita kong mayroon pang  bakante.  Ngayon pumunta ka doon, at tawagin si Clara para ayusin ang pagpupulong, magagawa mo ba iyon?"

Hindi na siya sumagot pa, tumalikod na siya at umalis. Hindi ako mayabang na lalaki, at hindi ako mahilig magtrato ng masama sa mga tao, lalo na ang mga empleyado na nagbibigay ng serbisyo sa akin. Ngunit sa babaeng ito ay hindi ko maiwasan. Wala siya dapat dito kung hindi dahil lang tinulungan niya si William na mahanap kami. Tiyak na may higit pa sa  pagitan nila o hindi niya bibigyan ng mahalagang posisyon ang gayong hindi handa na tao.

"Narito na ang lahat, Mr. Alex," iniabot sa akin ni Clara ang agenda para sa pulong.

"Salamat!"

"Sir, ano'ng nangyari sa personal assistant mo, bakit hindi niya pinaghandaan ang meeting?"

"Dahil wala siyang kapasidad para dito. Hindi niya alam kung paano mag-organisa ng electronic agenda!" galit kong tugon.

"Ngunit paano ka kumuha ng gayong walang kakayahan na tao!" nagtatakang tanong niya.

"Nakilala niya  siya sa gabi. Nagtrabaho siya sa isang casino. Maaari mong isipin ang uri ng serbisyo na ibinigay niya sa kanya!" nagsasalita ako sa salpok nang  galit.

"Hindi mo alam ang sinasabi mo!" sigaw ni Elizabeth mula sa pintuan. "Wala kang karapatang husgahan ang mga empleyado. Hindi mo magagawa iyon!" Nakatingin siya sa akin na may halong galit, at lungkot.

Nagpapatuloy…