Anita's POV
Hindi ko maiwasang hindi makaramdam ng awa sa babaeng kasalukuyang nakaupo sa gilid ng kama at nakatulala sa kawalan.
Halata sa napakaganda niyang mukha ang pagkabahala sa hindi ko malamang dahilan.
Siguro ay dahil sa sitwasyon niya, siguro ay nahihirapan siya sa pagkawala ng memorya niya.
"Kamor nag-aalala ako sakanya. Sa tingin mo ba ayos lang talaga siya?" hindi ko maiwasang itanong sa asawa ko na kasalukuyang umaayos ng mga gamit.
"Anita magiging ayos din siya. Magpasalamat nalang tayo at hindi masasamang tao ang nakatagpo sakanya." bahagyang nawala ang habag na nararamdaman ko sa sinabi niya.
Tama siya, sa panahon ngayon maaaring mas naging kalunus-lunos ang kalagayan niya kung masasamang tao ang nakatagpo sakanya.
Malaking na ang pasasalamat ko sa may kapal at
