chapter 1
DISCLAIMER: this story is a work of fiction, names, characters, places, locales, events, businesses, and incidents are either product of the author's imagination.
This story is unedited. It may have typographical and grammatical errors. So please bear with me. Thank you!
--- You can start reading ---
~*~
"Ano ba, Alfredo, bitiwan mo nga ako" nagising ako sa isang malakas na sigaw. Sigaw iyon mula sa kwarto ng nanay at step-father ko.
Nag-aaway na naman sila. Nahuli kasi ni Mommy yung palamunin kong stepfather na nam bababae kagabi. Ewan ko ba kung ano ang pinakain niyan sa Mommy ko at pumatol sa kanya.
"Aalis ako dito kasama ang anak KO" my mom emphasize her words. Bakit? tama naman ah? di niya naman ako anak para pigilan niya si mommy na hiwalayan siya first of all hindi niya ako anak and second he's so pabigat pa kay mommy. Kaya tuloy hindi na sila nag uusap ni lola.
"Atriana let's go" nagulat nalang ako ng biglang sumulpot si mommy sa kwarto.
Tumayo na ako kasama ng luggages ko.
Sa totoo lang ayoko na talaga dito napipilitan lang akong pakisamahan yung stepfather ko.
"Adrianna, please 'wag mo kong iwan" pag mamakaawa pa niya.
Tse, alam ko naman kung bakit ayaw mong iwanan ka ng mommy ko kasi mawawalan ka ng instant pera at pagkain.
Hindi na siya nilingon ng nanay ko at dire-diretsong pumasok ng sasakyan.
'Di ko pa alam kung saan kami tutuloy ngayong gabi. Maybe kila lola but 'di 'ko pa sure kung doon nga kaya itatanong ko nalang kay mommy.
"Mom, saan na tayo titira ngayon?" tanong ko sa kanya.
"I already called your grandma, she said it's okay naman na doon muna tayo tumuloy." Sagot niya naman habang nag dadrive.
Natulog muna ako kasi mahaba pa ang byahe papunta kila lola. Maya-maya pa ay nakarating na rin kami.
Pagkapasok ko ng bahay ay pumunta kaagad ako sa kwarto ko. Naligo lang ako at nag night routine. Sinuot ko na rin ang white kong panjamas.Nakatulog kaagad ako dahil sa byahe.
Nagising ako sa alarm ko. it's already 4 in the morning. May pasok ako ngayon kaya bumangon na ako at hindi na nagbalak pang matulog ulit natrauma na ako dahil noong isang beses na sinubukan kong matulog ulit ay napasarap ang tulog ko kaya na late ako sa first subject.
Naligo na ako at nag ayos. Bumaba na ako para mag breakfast. Hindi ko nakita si Mommy sa Dining kasi maaga ang pasok niya ngayon. Hindi ko rin nakita sila grandma dahil may trabaho pa sila sa company ngayon. They own the largest company here in the Philippines.
Nag breakfast nalang ako mag isa dahil wala naman akong kasabay kumain. Nag toothbrush na din ako pagkatapos ay pumunta na sa sasakyan. Meron akong personal driver kaya hindi ko na kailangang mag drive papuntang Ateneo.
I just wore my blue tank top and a pair of jeans dinala ko rin ang tote bag ko para maganda ang OOTD ko ngayon.
Pagkapasok ko nakita ko kaagad yung bestfriend kong si Giselle. We're bestfriends since junior high.
Wala naman masyadong nangyari ngayong araw as usual puro aral lang kasi malapit na ang finals.
Hindi na ako nakapag paalam pa kay Giselle na uuwi na ako hindi ko na rin naman siya nakita bago ako umuwi.
Dumaan na muna akong Convenience store para bumili ng favorite kong inumin at snacks.
Kukuhanin ko na sana yung chips na gusto ko kaso may biglang dumampot noon.
What the?!
Nag iisa nalang iyon kaya agad na nag init ang ulo ko dahil hindi niya pa pinaraya sa akin 'yon.
Nilingong ko kaagaad ang taong dumampot noon. Mas lalo pa akong nainis ng makita siya naka ngisi lang sa akin. Naka suot lang siya ng blue na hoodie at sweat shorts.
Hindi ko na namalayan na nakatulala na pala ako kaya mukha akong tangang nakatitig sa naglalakad niya katawan.
Pinabayaan ko nalang siya at kumuha ng ibang chips. Nakakainis siya hindi siya gentleman.
Pumunta nalang ako sa counter para bayaran ang mga binili ko.
Tinawagan ko na rin si kuya Roniel para magpasundo. Pagkarating ko ng bahay naligo na kaagad ako para masimulan yung mga kailangan kong gawin. Sinimulan ko muna sa schoolworks para mabawasan na yon, although hindi pa naman deadline.
" Atraina, tinatawag ka na ng lola mo mag di-dinner na daw kayo." Sabi sa akin ng kasambahay dito sa bahay.
"uhm... okay, I'll clean this up lang, then susunod nalang ako, thank you!" turo ko sa mga papers na nakakalat sa study table ko.
Umalis na rin siya kaya niligpit ko na yung mga papers na nakakalat, hindi naman siya totally makalat nagkagulo-g**o lang.
Pagkatapos namin mag-dinner. Natulog na ako wala naman akong pasok tommorow so hindi na ako nag-alarm.
Naglilibot-libot lang ako ng may mapansin ako.
Oh my god!!
The boy!! The boy who stole the one and only chips sa hand ko noong nasa convenience store ako. Hindi niya naman ninakaw kasi binayaran niya naman for himself but nasa kamay ko na 'yung chips na 'yun tapos kinuha niya.
Wait! bakit siya nandito? dito ba siya nakatira?
O my god!
WAAAAAIIT! AT BAKIT NIYA KASAMA ANG MOMMY KO AND BAKIT SILA PUPUNTA DITO SA PWESTO KO?!!
DON'T TELL ME?!!
Arghh?!
"Hi, sweetie!" Bati sa akin ni mommy.
"Hi, Mom" Binati ko rin siya pabalik.
"OMG! Ito na ba 'yung anak mo, Adri?!" tanong ng babaeng katabi ng epal na lalaking umagaw ng chips ko.
"Haha! yes, she's my daughter. Atraina." putol-putol na sabi ni mommy.
"Hello po!" bati ko rito.
"omg! hi, this is my son, Axian!" Pakilala niya sa anak niya.
Ohh so his name is Axian. phew di naman bagay yung name niya sa ugali nya. It's so malayo kaya!
"Hi" Bored na bati niya.
Kala mo naman kung sinong mag sungit dapat nga ako ang mag sungit sa kanya dahil siya ang may ginawa dito.
"Hello." Walang emosyon kong bati.
"Omy! they're look good together" sambit ng nanay ni Axian.
Kami?! We look good together?! I'd rather die than look good with this bastard.
Gosh!
Sana lang talaga ay hindi na sila magtagal pa rito. Dahil kung oo baka hindi ko na makaya pa ang atmosphere na bumabalot sa paligid namin.
Ang lakas ko talaga kay Lord.
"We need to go na. I have a meeting with client pa. Bye Atraina!" Paalam ng mommy ni Axian.
"Bye, Nice meeting you!" paalam niyang mayroong kasamang nakakalokong ngisi sa labi.
_______________________________________
Sorry kung na bobother kayo sa maling paggamit ng "ng at nang " i guess na mas madali pang aralin ang paggamit ng " you're at your ".