CHAPTER 17
“Sir, mahapdi pa po ang aking pagkababa3 at mukhang hindi ko pa po kaya.” seryosong pag- amin ko sa kanya. Muli no na namang narinig ang tawa nito.
Habang nakatitig ako sa mga mata nito ay hindi ko maiwasang magtaka kung bakit siya napadpad dito sa lugar namin. Kasi never pa siya pumunta rito. At medyo nakapagtataka lang dahil mukhang biglaan. Wala man lang kaming natanggap na balita na pupunta siya nung araw na iyon. Bigla- bigla na lang siyang sumulpot kaya nagulantang kaming lahat. Pero sa tingin ko rin ay hindi ito ang tamang panahon para magtanong sa kanya nito. Sa tingin ko ay pribado iyon at wala ako sa posisyon par magtanong sa kanya. Kahit gustong- gusto ko pang malaman ay hindi ako magtatanong.“Nakakagigil ka kasi kaya hindi ko mapigilan ang sarili ko.” nanatili sa
