Elif,sabah gözlerini yüzündeki nefesle araladı. Gözlerini zorlukla açmaya çalıştı. Dün eve geç gelmese de epey yorulmuştu. Gözlerinin sisi ortadan kalkınca görüş alanına annesi girdi. Elif bir an annesini ne kadar özlediğini anladı. Koray'la ilgilenmekten ailesini unutmuş,onlara vakit ayıramaz bir hale gelmişti. Elif,dirseklerinin üzerine doğrulup yatakta oturur bir hale geldi. Annesine özlemle bakıp bir anda kendini annesinin kollarına attı. ''annem'' diye mırıldandı. Sesi yeni uyandığı için pürüzlüydü. Gül hanımda kızını kollarına sarıp ''bebeğim'' dedi. Sanki aylarca birbirlerini görmemiş gibi sarılıyorlardı birbirlerine. Gül hanım yavaşça kızından ayrılıp ''hadi bir tanem sofra hazır''dedi. Elif'in bir an da gözleri parladı. Haftalardır annesinin hazırladığı kahvaltıyı yapmamış ve özle
