Doğru ve yanlış. İki kavram vardı Elif'in önünde. Elif,doğru mu yanlış mı yapmıştı bilmiyordu. Koray'la kaldı o gece Elif. Sabaha kadar yatak odalarında birbirlerine sarılıp sadece düşündüler. İkisi de birbirinin uyanık olduğunu bilseler de sesini çıkarmayıp sadece düşündüler. Koray,Elif'i bu saatten sonra mutlu etmenin yollarını düşünürken,Elif ailesini düşündü. Onlara yaptığı haksızlığı düşündü. Çaresizdi elif. Ne yapsa ne dese olmuyordu. İkilem arasında kalmıştı. Bir yanı Koray derken bir yani ailem diyordu ve Elif kafayı yemek üzeriydi. Bütün gece ikisi de aynı şeyleri düşünmüş,sabah etmişlerdi. Sabah yine sessizlik içinde birbirine dönüş,sadece hafif bir gülümsemeyle kalmışlardı yataktan. Beraber yine aynı sessizlikle anlaşmış gibi arabaya binmiş,yola koyulmuşlardı.
Koray, Elif'lerin
