Elif,Koray'dan ayrılır ayrılmaz hızlıca eve girmişti. Anahtarını kapıdan çıkarırken tabi ki de onu bu saate kadar bekleyen annesine yakalanmıştı. ''kuzum niye geciktin.Merak ettim'' Elif dış kapıyı kapatıp annesine sıkıca sarıldı. Annesine yalan söylemekten nefret ediyordu fakat başka çaresi yoktu. Ne çalıştığını nede Koray'ı söyleyebilirdi. ''proje uzun sürdü anneciğim'' diye mırıldandı. Elif yalan söylerken hep gözlerini kaçırırdı bunu annesininde bildiğini göz önüne alarak gözlerinin içine bakmaya başladı. Daha doğrusu kendini zorladı.
''tamam çocuğum hadi geç yat yarın erkek kalkacaksın'' Elif hızlıca annesinin yanaklarına öpücük bırakıp koşar adımlarla odasına girdi. Sırtını kapıya yaslayıp derin bir nefes aldı. Hala daha inanamıyordu Elif. Koray'la öpüşmüş hislerini açıklığa kavuşmu
