Elif ne diyeceğini,ne yapacağını bilmiyordu. Babası son noktayı koymuş ve çekip gitmişti. Elif sabaha kadar uyuyamamıştı. Annesiyle de tek kelime etmemişlerdi. Hem nasıl edecekti ki,Gül hanım kocasından sonra odasına bir kapanmıştı Elif de odaya girmeye cesaret edememişti. Zaten sırf Koray ararsa diye telefonu da sessize almıştı. Saat 11 olmuştu ve babası ne eve gelmişti nede haber vermişti cesaret edip de aramaya da yüzü yoktu. Sanki Elif suçlu gibi hareket ediyordu ailesi. Tamam Elif suçluydu,ama suçu sadece sevmekti. Sevmekte ne vardı ki? Yüreği tutulmuştu Koray'a. sevmişti Koray'ı. Koray ona canımın cananı derken nasıl derdi ki ailem izin vermiyor. Göz yaşları yanaklarında kurumuştu artık Elif'in. Sabaha kadar ilk defa ağlamıştı Elif. Aslında ilk defa ağlıyordu ya zaten. Sevdiği adam i
