Kurt Kız

"Bıktım senden." bunu diyen kişi bizat benim özmü öz annem di. Evet öz annem benden bıktığını söylüyor. Bir anne kendi kızından bıkar mı? Bunun cevabını ben annemle öğrendim. Evet bıkabiliyormuş. "Kurta bile dönüşeyen bir kız benim kızım falan değil" diye söüne devam etiğinde her zaman ki gibi sözleri gene yüreğimi kor gibi yakmıştı. Evet ben kurta dönüşemiyorum. Ama bu benden nefret etmesi için bir sebep olmaması lazımdı. Sonuçta bizat onun kanından canından biriydim. Mallesef kurta dönüşemem onun için benden nefret etmesinin büyük bir sebepti. Çünkü her ne kadar güzel biride olsam 20 yaşına gelmeme rağmen evlenememiştim. Kurta dönüşemeyen birini süreye almama gibi bir kural vardı. Ve bu kural yüzünden kimse gelip benimle evlenmeyi istemeye cesareti olmadı. Normalde sürüde kızlar 18 yaşına basınca evlenirler. İlk defa 20 yaşına basmasına rağmen evlenmeyen kişi bendim. Ki sürüdende sayılmadığım için kimse beni umursamıyordu. Anne ve babamın bulunduğu sürünün adı Hız idi. Hız sürüsünde diğer kurtlara göre daha çevik oldukları için bu adı almıstı. Her ne kadar çevik ve hızlı olsakta bizden daha iyi kurt sürüleri vardı. Bunlardan en büyüğü Kaya sürüsüydü. Hiç bir sürü umrumda değil ama kendi sürüm beni için çok değerliydi. Her ne kadar beni dışlasalarda her zaman yabani hayvanlardan beni koruyup kolamışlardır. "Sen hangi hakla yüzüme bakarsın lan. Hangi cesaretle yüzüme bakarsın?" Annemin sesi ile tüm düşüncelerimden kurtulup kendisine döndüm. Düşüncelere daldığım sıra yanlışlıkla kafamı kaldırıp yüzüne bakmıştım. Eyvah.... Bittim ben. Hemen kafamı yere indirip "Özür dilerim efendim" dedim. Hangi anne çocuğu yüzüne baktığı için ceza verir? Veya hangi anne kendisine 'anne' kelimesi yerine 'efendim' dedirtir? Yüzüme inen tokat ile kafam yan tarafa savruldu. Ağlamamalıyım. Birde ağladığım için ceza alamam. "Eyer bir daha böyle bir hataya düşersen bir tokatla yetinmem anladın mı?" dediğinde korkudan cevap verememiştim. Bunu üzerine annem "ANLADIN MI?" diye bağırınca hemen kafamı saladım. "Anladım efendim" diyede teyit edince annem arkasını dönüp odadan çıktı. O odadan çıkınca dolan gözlerimde ki göz yaşlarını daha fazla tutamamıştım. İlk sol sonrada sağ gözümden akan yaşları hemen kolumla silip yere düşmüş olan bezi aldım ve camı silmeye kaldığım yerden devam etim. Camları silme işim bitikten sonra elime kovayı alıp odadan çıktım. Sırada ki işin yemek yapmaktı. Zaman kaybetmemek adına hızlı adımlarla banyoya girip suyu döküp kovayı kenara koydum. Elerimi de yıkadıktan sonra banyodan çıkıp mutfağa geçtim. Bir süre ne yapacağımı düşündükten sonra işe koyuldum. Yemek yapma işim bitikten sonra sofrayı hazırlayıp aile üyelerini çağırdım. Herkes sofraya oturken bende yemek yemek içi mutfağa gidecektim ki babam beni durdurdu. "İki gün sonra av yarışması yapacam ona göre hazırlıklara başlayın. Önemli sürüler gelip ava katılacak. O yüzden tek sorun olmasın" dediğinde kafamı salamıştım. Nerden çıktı şimdi bu av işi? Mutfakta yemeğimi yiyip içeri girdim herkes yemeğini yiyip soradan kalmış oturma odasına geçmişti. Sofrayı toplayıp bulaşıkları düzdüm. Uyku saatim geldiği için odama çıktım. Üzerimi değiştirip uykuya daldım.