Τιτανικός

Η Rose μόλις είχε ξυπνήσει από τον βαθύ της ύπνο. Οι αχτίδες του ήλιου είχαν μπει μέσα από το παράθυρο του δωματίου της και έκανε τα μαλλιά της να λάμπουν. Ήθελε να κοιμηθεί κι άλλο αλλά ήξερε ότι έπρεπε να σηκωθεί γιατί η μαμά της θύμωνε εύκολα όταν αργούσε η κόρη της. Έκανε την καθημερινή της ρουτίνα και κατέβηκε κάτω για να φάει πρωινό με την οικογένειά της. Μάλιστα το αγαπημένο της: μπέικον με αυγά. Ήταν λίγο περίεργο να έτρωγε έτσι πρωινιάτικα αλλά είχε συνηθίσει έτσι κι αλλιώς. "Δεν έχεις ιδέα πόσο σημαντικό είναι αυτό το ταξίδι που θα κάνουμε και επίσης πόσα σημαίνει για μένα ο γάμος σου με τον Caledon. Έτσι θα βοηθηθούμε οικονομικά και θα ζήσουμε μια πιο ευτυχισμένη ζωή", τη διαβεβαίωσε η μαμά της με ένα μεγάλο χαμόγελο στο πρόσωπό της. Η Rose χαμογέλασε αλλά βαθιά μέσα της ένιωθε πίεση και θυμό. Ήξερε ότι αυτή η στιγμή θα ερχόταν. Δεν είχε κανένα πρόβλημα με τη λέξη γάμος αλλά γνωρίζοντας πόσα έχει τραβήξει από τη μαμά της, τον Caledon και γενικότερα την τάξη της... όλα αυτά την έκαναν να θέλει να ουρλιάξει. Αλλά φυσικά δεν το έδειχνε. "Ποιο ταξίδι και πού;", ρώτησε με περιέργεια. "Θα αποβιβαστούμε στον Τιτανικό, το μεγαλύτερο πλοίο στον κόσμο. Έχω ακούσει γενικά πολύ καλά πράγματα για την κατασκευή του και μάλιστα από κάποιον με 20 χρόνια εμπειρίας. Θα τον δεις σήμερα που θα ξεκινήσουμε καλή μου", είπε η μαμά της και της χάιδεψε το μάγουλο. "Α... κατάλαβα", ήταν το μόνο πράγμα που είχε να πει η Rose. "Λοιπόν δεν έχουμε χρόνο. Αρχίστε να ετοιμάζεστε αγάπες μου. Έχουμε λιγότερο από 10 λεπτά για να φτάσουμε εκεί!", φώναξε η μαμά της ενώ φρόντιζε την αριστοκρατική εμφάνισή της. Ο Cal και η Rose βοήθησαν ο ένας τον άλλον χωρίς να πούμε κουβέντα. Η Rose έβαλε το εντυπωσιακό της μωβ καπέλο και τα αριστοκρατικά της ρούχα και ακολούθησε τη μαμά της με τον Cal να της κρατάει το χέρι σαν τζέντλεμαν που ήταν. Αλλά εκείνη δεν τον έδωσε σημασία. Μετά από λίγα λεπτά και οι τρεις τους βρίσκονταν μπροστά στον Τιτανικό, το πλοίο που ανέφερε η μαμά της. Και έτσι κάπως ξεκίνησαν όλα.