Mukhang walang pakialam si Amadeus sa apoy na nagbabaga sa pagitan nila pero dama ni Esmeralda ang malakas na kabog ng dibdib nito. Naaapektuhan din ito sa kanya. Nararamdaman din niya ang nararamdaman nito. Dapat siyang mag-alala pero isang bahagi ng puso niya ang nasiyahan.
Sutil talaga. Ayaw man lang makisama.
Nang ibaba siya ng binata sa harap ng kubo ay dali-dali niyang binuksan iyon. “Kaninong kubo ito?” tanong ng binata.
“Sa pamilya ko. May tanim kaming mga gulay at punong namumunga. Mabuti nga hindi ito gaanong nasira ng bagyo,” sabi niya at tiningala ang pawid na bubong. May pabigat iyon sa ibabaw para hindi tangayin ng hangin. Kababawi lang nila iyon mula sa pinagsanlaan nila. Mabuti na lang at mabait ang napagsanlaan niya at di na siya tinubuan pa. Salamat sa tulong ni Aide
