The Millionaires Club: Nickolo

Chapter 1

"Miss, meron ba kayong medium size nito?" tanong ko sa saleslady na lumapit sa akin para i-assist ako. Nasa loob ako ng isang kilalang boutique sa mall. Naisipan kong magwindow shopping pero nagandahan ako sa dress na hawak ko ngayon.

"Meron po ma'am. Sandali lang po at kukunin ko." Magalang at nakangiti na sagot sa akin nang saleslady.

"Okay." Umalis na ang saleslady sa harap ko at naisipan kung tumingin-tingin pa ng ibang damit sa boutique. Habang abala ako sa pagtingin ay nakita kong may pumasok na isang magandang babae. Mukha itong modelo sa tanggkad at gandang taglay nito. Naririnig kong may kausap siya sa phone. Hindi ko ugaling makinig sa usapan ng iba pero malakas ang boses ng babae at di ko maiwasan na hindi pakinggan dahil malapit rin ito kung saan ako nakatayo.

"I am here at Nicole’s boutique. Yes, you can come here." narinig kong wika ng babae sa kausap. Lalayo na sana ako dito para bigyan ng privacy ng narinig ko ang pangalan na binanggit niya.

"Nickolo Teixeira, huwag kang tamad, okay! Madali lang kayang hanapin 'to. Akyat ka lang ng second floor at makikita mo na itong boutique. Magtanong-tanong ka." Inis na sabi niya sa kausap.

Nickolo Teixeira! Imposible! Baka kapangalan lang. Pero paano kung siya nga! Di ko alam ang gagawin ko kapag siya nga ang kausap nung babae. Bigla akong kinabahan.

"Malapit ka na? Okay. I will wait here on entrance. Bye." Nakangiting paalam ng babae sa kausap.

Shit! Malapit na siya. Anong gagawin ko? Natataranta na ako nang mga sandaling iyon.

"Miss. Eto na po yung medium size." Lumapit sa akin ang saleslady na kausap ko kanina habang hawak ang isang dress na napili ko.

"Miss, I'm sorry pero nagbago na isip ko. Di ko na kukunin. Sige, bye." Dali-dali akong tumalikod sa saleslady upang lumabas ng boutique. Halos madapa na ako sa suot kung high heels sa lakad-takbo na hakbang ko. I am near at the exit when someone bumped me. Buti na lang at di ako natumba. Daplis lang naman sa balikat ang pagtama niya sa akin.

"Miss, sorry." I heard a familiar voice. Hindi ako maaring magkamali, boses ni Nickolo ang narinig ko! Nakayuko ako ng mga sandaling iyon. Buti na lang at nakalugay ang mahaba kung buhok kaya natatakpan nito ang halos buo kung mukha.

Hindi na ako nagsalita dahil baka makilala niya pa ang boses ko. Dali-dali akong naglakad palayo ng marinig ko ang pagtawag niya.

"Miss, sandali lang!" Hindi ko siya nilingon kahit narinig ko ang pagtawag niya. Lakad-takbo pa rin ang ginagawa ko habang nakasakay ng escalator. Hahakbang na sana ako pababa ng escalator ng mabangga na naman ako ng isang babae mula sa likod ko.

"Ano ba?!" mataray na wika niya. Aba at ito pa ang may ganaang magalit samantalang ito na nga ang nakabangga. Dahil sa pagtataray ng babae ay nainis ako at napaharap sa kanya.

"Alam mo, Miss, ikaw na nga ito-." naputol ang pagtataray ko rin sana sa babae ng marinig ko ang pagtawag sa pangalan ko.

"Maddy!"

Napalingon ako sa taong tumawag sa pangalan ko at laking gulat ko ng makita si Nick na tumatakbo palapit sa akin. Natakot akong maaabutan ni Nick kaya dali-dali akong umalis. Takbo na ang ginawa ko para di niya ako maabutan. Ng lumingon ako ay nakita ko siyang pababa ng escalator. Mabuti na lamang at maraming tao kaya maraming nakaharang sa dinaraanan niya. Mabilis akong tumakbo palabas ng mall at saktong may nakahintong taxi sa labas.

Dagli akong sumakay sa taxi na nakaparada sa gilid ng mall. "Kuya alis na tayo, may humahabol kasi sa akin eh." Saad ko sa taxi driver at mabilis naman nitong pinaandar ang sasakyan. “Thank God.” bulong ko sa sarili ng matanaw na walang bakas ni Nickolo na nakasunod.

"Miss, saan tayo?" tanong sa akin ng taxi driver.

"Sa Eastwood po tayo, kuya." Hingal kong sagot sa taxi driver.

Habang lulan ng taxi ay di mawala sa isip ko ang muntik nang pagkahuli sa akin ni Nickolo. He still looks the same except na mas matured na ang facial appearance niya. He's deep blue eyes! Ang kulay ng kanyang mga mata na hindi ko makalimutan.

Mabuti na lamang at nakatakbo ako. Bakit ba hinabol niya pa rin ako? Di pa ba sapat ang pag-alis ko ng walang paalam sa kanya para di niya maintindihan na ayaw ko na? Ayoko ng makulong pa sa isang relasyon na siya lang ang nagdedesisyon para sa aming dalawa. I want my freedom. I want to be free from his possessiveness!

5 years ago…

"Hay, ang gwapo talaga nila no?!" buntong-hiningang wika ni Aliya.

Aliya is my classmate in my six subjects. I am a college student at nursing ang kursong kinukuha ko. Napailing na lang ako sa sinabi ni Aliya. Nangangarap na naman kasi ng gising ang babaeng ito habang nakatingin sa apat na naggwagwapuhang lalaki dito sa campus. Sila sina Theo, Mikael, Alex at Nickolo. Sa kanilang apat, walang tulak-kabigin kung pisikal na katangian lamang ang pag-uusapan. Kung pinansyal naman ang pagbabasehan, pawang mayayaman at mula sa kilalang pamilya ang kinabibilangan nila. But the problem about them is that they are ultimate playboys. Sa bawat araw na nakikita ko sila ay iba't ibang babae ang kasa-kasama.

Theo and Mikael are cousins while Nickolo and Alex are best of friends. Magkakaibigan ang parents nila kaya siguro sila naging magbabarkada. Theo and Mikael are both half Brazilians, half Filipino. Pwede silang panlaban kay Daniel Matzunaga kung pisikal na aspeto ang pag-uusapan. Ang kaibahan lamang nilang dalawa ay laging nakangito si Mikael samantalang maypagkaseryoso si Theo kung titingnan. Itim ang kulay ng mata ni Mikael samantalang brown ang kay Theo. Laging clean cut ang gupit ni Mikael samantalang ang kay Theo ay hanggang balikat ang haba.

Alex is pure Filipino with deep brown eyes. Mala Piolo Pascual ang dating ni Alex kaya patay na patay si Catherine sa kanya. Catherine is one of my best friends. At ang huli sa kanilang apat ay si Nickolo, ang pinaka sa lahat ng pinakaplayboy na nakilala at nakita ko. Halos kalahati na ata ng populasyon ng kababaihan dito sa campus ay naging girlfriend na niya. Sa taglay niyang kagwapuhan at deep blue eyes, kahit sinong babae mabibighani sa kanya pero maliban sa akin, dahil si Nickolo ang pinaka-ayaw ko sa kanilang apat! Mayabang ang tingin ko sa kanya kahit alam ko naman na di nila alam ang existence ko sa mundo. Simpleng babae lang naman ako. Di ako mula sa mayaman or kilalang pamilya.

My father died when I was 5 years old. Pinalaki akong mag isa ni nanay sa pagtitinda niya sa palengke. Kaya para makapag aral ay nagsumikap ako. Nag apply ako ng scholarship sa school na ito kaya ako nakapasok. Nag tratrabaho din ako sa isang kilalang fast food chain sa bansa as part time job para tustusan ang allowance at anumang gastos ko sa pag aaral. Matanda na si inay at di na kaya ng kinikita niya sa pang araw-araw naming gastusin sa bahay.

"Gwapo na kung gwapo, mga babaero naman." Sarkastiko kung sabi kay Aliya. Biglang ibinaling sa akin ni Aliya ang paningin niya nang marinig niya ang sinabi ko.

"Ikaw talaga, napaka-manhater mo. Pati sina Nickolo dinadamay mo sa pagka-manhater mo." Inis na sabi sa akin ni Aliya. Bumuntong hininga na lang ako sa kanya dahil alam ko na kahit anong sabihin ko ay di siya makikinig sa akin. Tulad lang din siya ni Catherine. Magbabasa na nga lang ako kaysa tingnan si Aliya sa kabaliwan at pagtunganga niya sa grupo nina Nickolo.

Nasa kalaliman na ako nang pagbabasa nang bigla nalang akong kalabitin ni Aliya.

"Ano ba?!" inis kong sabi at tumingin sa kanya.

Kinikilig na bumulong sa akin si Aliya. "Tingnan mo, friend. Nakatingin dito si Nickolo."

Kunot noo akong tumingin sa gawi nina Nickolo para kumpirmahin ang sinasabi ni Aliya. Nagtama ang paningin namin ni Nickolo. Tama nga si Aliya! Nakatingin sa pwesto namin si Nickolo. Pero bakit ganun? Bakit parang sa akin siya nakatingin! Tumingin ako kay Aliya pero nakatingin lang siya sa pwesto nina Nickolo. Tumingin uli ako sa gawi nina Nickolo at nakita kong nakatingin pa rin siya. Sa akin?!

Hindi ko alam ang gagawin ko, kung iiwas ba ako nang tingin o hindi. Pinili ko ang hindi umiwas ng tingin. Para kaming nagpapaligsahan ni Nickolo kung sino ang unang iiwas ng tingin ang siyang talo. Ayaw kong umiwas nang tingin pero habang tumatagal ang titigan namin ay unti-unti kong nararamdaman ang pagbilis ng t***k ng puso ko. Bakit ganito? Bakit parang kinakabahan ako sa sobrang bilis ng t***k ng puso ko. Di ko na kinaya na makipagtitigan sa kanya kaya ako na ang kusang umiwas at ipinagpatuloy ang pagbabasa.

Habang nagbabasa ay parang nararamdaman ko pa rin na nakatingin siya. Nagtayuan na nga yata ang lahat nang balahibo ko sa katawan. Nang iangat ko ang paningin ko para kumpirmahin kung nakatingin parin sa akin si Nickolo ay kabadong kabado ako. Nagtamang muli ang mga mata namin. Tama ako, nakatingin pa rin siya sa akin. Itinaas ko ang kaliwang kilay ko upang takpan ang kabang nararamdaman ko nang bigla siyang ngumiti. Ngiti na puno ng pang-aakit, at s**t! Naakit ako!

Muli akong umiwas ng tingin at tumayo. Isinilid ko sa bag ang mga libro na nakalapag sa lamesa. “Oh, aalis ka na?” tanong ni Aliya ng makita akong nag eempake.

“Oo, may klase pa ako ng alas singko.” Sagot ko sa kanya.

“Alas tres pa lang. ang aga mo naman kung papasok ka na.” saad nito sa akin.

“Mas gusto ko sa library magbasa kaysa dito.”

“Aw. Mas maganda kaya ang tanawin dito.” Nakangising saad nito.

“Kung sila lang din naman ang sinasabi mong tanawin, sa library na lang ako. Mas maganda ang tanawin na makikita ko sa libro.”

“Okay. Ikaw ang bahala. Basta dito lang ako.”

Inis na tiningnan ko si Aliya ng makita na nakatingin na naman siya sa grupo nina Nickolo. Di na ako nagpaalam dito at umalis. Di ako komportable na manatili pa dahil sa ginagawang pagtitig sa akin ni Nickolo.

Pagod na pagod ako nang makapasok ako sa loob nang bahay. Nakita ko si nanay na nakahiga na sa kama. Iisa lamang ang higaan namin kaya magkatabi kaming natutulog. Mahal na mahal ko ang nanay ko. Kaya ako nagsusumikap ay para sa kanya. Pinagmasdan ko si nanay habang natutulog nang mapansin ko ang kanyang mga kamay. May mga galos iyon, tiyak na nagkasugat na naman ito sa kamay habang naglilinis ng isda sa palengke. Sa edad na 47 ay pinipilit pa rin nitong magtrabaho. Naawa ako sa kanya pero di sapat ang kinikita ko sa trabaho. Ayaw ko namang tumigil sa pag-aaral dahil naniniwala akong iyon ang magiging daan ko para makaahon kami sa hirap. Kahit si nanay ay ayaw rin naman akong tumigil, tutal scholar naman ako, tanging pamasahe at gastos sa pagkain at projects ang pinagkakagastusan ko pero dahil nag-aaral ako sa isang private school ay sobrang mahal ng mga gastusin.

Hinaplos ko ang mga kamay ni nanay. "Huwag kayong mag-alala, isang semester na lang at magtatapos na ako. Makakatulong na rin po ako sa inyo." Mahinang sabi ko kay nanay.

"s**t!" biglang sabi ko. Napatigil si Catherine sa paglalakad at humarap sa akin. Nasa labas na kami ng school building ng may naalala ako.

"Bakit?" nagtatakang tanong niya. Nabigla siguro siya sa pagmumura ko.

"Naiwan ko yung notebook ko sa classroom natin. Babalikan ko muna 'yun, mauna ka nang umuwi." Sabi ko sa kanya.

"Sure ka? Pwede naman kitang samahan ulit sa loob."

"Huwag na. Kaya ko naman na ako na lang bumalik mag isa. Sige na, mauna ka na. Bye." Paalam ko sa kanya sabay talikod at balik sa loob ng building.

Takte naman kasi, bakit ang tanga-tanga ko, sa 4th floor pa naman ang room kung saan naiwan ko ang libro. Malayo pa tuloy ang lalakarin ko. 9pm na kaya tiyak na pinatay na nila ang elevator.

Hingal na hingal ako ng makarating sa 4th floor. Habang palapit ako sa room ay may naririnig akong kaluskos. Oh my God! May multo pa ata! di ko alam kung itutuloy ko pa ang paglalakad papuntang room o bababa na lang ng building dahil sa sobrang takot. Hindi! Kaya ko ito. Unti-unti akong lumapit sa nakasaradong pinto at palakas ng palakas ang ingay na naririnig ko. Bigla na lamang may malakas na kalabog akong narinig mula sa room, parang bumagsak na upuan ang tunog.

"Oh my God! Itutuloy ko pa ba 'to" bulong ko sa sarili ko. Natatakot na kasi talaga ako. Nasa harap na kasi ako sa pinto nung room.

 "Oh, s**t!" narinig kong sigaw ng isang babae. Nakasarado ang pinto kaya unti-unti kong binuksan at nagulat ako sa nakita ko. Napatakip ako sa bibig ko sa sobrang pagkabigla.

I saw Aliya, one of my friends above the table, NAKED! At mas lalo akong nagulat ng makita kung sino ang kasama niya. It was Nickolo and he was also half naked Infront of Aliya. Nakasuot pa ito ng pulo pero bukas ang mga butones kaya kita ang maskuladong dibdib nito. Side view lang ang nakikita ko sa kanilang dalawa pero sigurado ako na sila iyon!

Pumagitna si Nickolo sa paanan ni Aliya and I was so shock on what I saw next. Nickolo slowly entered his d*ck to Aliya!

"s**t! Nickolo you're so big! Ahhh..." sigaw ni Aliya ng tuluyan ng nakapasok si Nickolo sa babae. Sa sobrang lakas ng boses nito ay halos marinig na sabuong hallway.

"Shhhsss. Baka may makarinig sayo sa lakas ng boses mo." Paninita ni Nickolo dito. After he said that, Nickolo started to move.

"Ahhhh... that's it! Faster... harder… Nickolo... Ahhh…" anas ni Aliya. Sinunod naman ni Nickolo ang gusto ni Aliya. He moves faster and harder. Gusto ko na sanang umalis pero bakit ganoon, di ko maigalaw ang mga paa ko. Para bang nakabaon ang mga paa ko at di ako makakilos. Hindi naman ako inosente pero di pa ako nakakapanood ng live tulad nito. And I am a virgin for God sake!

"I'm cumming... I'm cumming... Aahhh..." Aliya said habang mahigpit na nakahawak sa braso ng lalaki. Nickolo suddenly remove his d*ck. Umalis si Aliya sa pagkakahiga sa table at mabilis na lumuhod sa harap ni Nickolo. Aliya put his d*ck on her mouth. She sucks it like it is a lollipop. Nickolo moan and suddenly I heard a loud moan from him, and I know he reached his climax. And he released it on Aliya's mouth.