MARIANNE
“Saan ka pupunta?” tanong niya sa akin.
“Uuwi na ako,” sagot ko sa kanya at hindi na ako lumingon pa sa kanya.
“Nang madaling araw?” Masungit na tanong niya sa akin kaya naman napanguso ako. Mabuti na lang at nakatalikod ako kaya hindi niya ako nakikita ngayon.
“Mas mabuti na madaling araw kaysa naman—”
“Kung ayaw mo akong katabi ay lumipat ka na lang sa room mo dati. Doon ka matulog kaysa bumiyahe ka ng ganitong oras,” sabi niya sa akin na halatang ayaw niya akong umalis.
“Kailangan ko ng umuwi. Tapos na ang kailangan mo sa akin kaya wala ng dahilan para magstay pa—”
“Gawin mo ang gusto mo. Lahat naman ng gusto mo ay ginagawa mo. Kung wala ka ng plano na bumalik dito ay mas mabuti pa na ‘wag mo na lang paasahin ang mga anak ko,” sabi niya sa akin na halatang naiinis na tal
