
WARNING: Read at your own risks.
Prologue
Sa isang tahimik na bayan sa tabi ng dagat, tila normal ang buhay ng mga tao. Ngunit sa likod ng mga ngiti at masayang boses, may mga kwentong hindi nakikita ng karamihan. Isa sa mga kwentong ito ay ang kwento ni Lea, isang labing pitong taong gulang na estudyante, na sa isang iglap ay nagbago ang kanyang buhay dahil sa isang desisyong hindi niya inasahan.
Isang gabi ng Biyernes, nagtipon ang mga kabataan sa bahay ni Lea ngkakasayahan sila sa kanilang masayang pagtatapos , sa wakas . Palibhasa'y graduation party, puno ng saya at tawanan. Si Lea, kasama ang kanyang mga kaibigan, ay abala sa pagsasayaw at pagkuha ng mga selfies nila. Ang lahat ay tila perpekto sa kanila. Ngunit sa likod ng saya, may isang bagay na namumuo — ang panunukso nang kanyang kaibigan, si Ace.
“Lea, wala ka bang crush kay Mark?” tanong ni Ace habang nagkikiskisan ang mga katawan sa musika.
Mabilis na umiling si Lea, ngunit ang kanyang puso ay kumabog nang makita ang guwapong si Mark, na nasa kabilang dako ng silid. Sa kanilang mga mata ay nagkasalubong, may kung anong spark na hindi maipaliwanag na pagkatinginan nila sa isa't isa.
Habang nag-eenjoy ang lahat, lumapit si Mark kay Lea. “Hi, gusto mo bang sumayaw ?” tanong niya na may ngiti. Para bang huminto ang oras para kay Lea. “Oo naman,” sagot niya nang may pag-aalangan, ngunit sa loob niya, nag uumapaw ang saya.
Habang sumasayaw, tila sila lamang ang naroroon. Nag-usap sila tungkol sa kanilang mga pangarap, mga paboritong libro, at mga ambisyon sa buhay. Sa mga sandaling iyon, whatunti-unting bumubuo ang koneksyon sa kanilang dalawa.
Matapos ang party, nagpasya silang maglakad-lakad sa tabi ng dagat nang silang dalawa lamang. Ang hangin ay malamig, at ang liwanag ng buwan ay nagbibigay ng romantikong aura sa pakiramdam. Napag-usapan nila ang tungkol sa mga pinagdadaanan sa buhay. “Alam mo, minsan naiisip ko, paano kung ang lahat ng ito ay magbago?” sabi ni Lea, na tila may hinanakit sa kanyang tinig.
Dahil sa bugso nang damdamin ng sandaling iyon, naghalikan sila. Isang halik na puno ng pag-asa at takot. Sa isang iglap, ang kanilang mundo ay nagbago.
Isang linggo na ang lumipas, nagpatuloy ang kanilang relasyon. Ngunit ang mga masayang araw ay hindi nagtagal. Isang umaga, nakaramdam si Lea ng kakaibang sintomas , parang nasusuka siya ngunit wla namang lumalabas , mejo nahihilo siya , na may gustong kainin ngunit hindi Niya malaman kung ano. Ang kanyang puso ay punung-puno ng takot habang inisip ang posibilidad ng pagbubuntis. Dali dali siyang pumunta siya sa drugstore at bumili ng pregnancy test.
Nang makita ang dalawang linya, tila bumagsak ang mundo niya , gusto niyang umiyak hindi alam ang gagawin. Nais niyang umiwas, ngunit alam niyang hindi niya ito kayang ipagwalang-bahala. Sa kanyang isip, ano ang magiging reaksyon ng kanyang mga magulang? Paano na ang kanyang mga pangarap? Bigla nalang mawawala sa Isang iglap.
Mahirap ang mga susunod na araw. Sinubukan ni Lea na ipaalam kay Mark, ngunit natatakot siyang malaman nito ang balita at iwasan siya o Iwan siya . Halo halonh emosyon ang nararamdaman. Dumating ang oras na kailangan na niyang kausapin ang kanyang pamilya. Hindi niya alam kung paano.
Nang umuwi siya isang gabi, nagpasya siyang magsalita. “Mama, Papa, may sasabihin ako…” Sinalubong siya ng katahimikan. Ang kanyang puso ay bumabayo sa kaba. “Buntis po ako.”
Ang reaksyon ng kanyang mga magulang ay hindi niya inasahan. Lahat ng damdamin ay naghalo — takot, galit, at pag-iyak. Ngunit sa kabila ng lahat, nagdesisyon siyang hindi susuko sa kanyang mga pangarap.
Habang patuloy ang kanyang pag-aaral, pinilit ni Lea na gawing inspirasyon ang kanyang sitwasyon Ngayon upang magsimula. Nagsimula siyang magsulat ng blog tungkol sa kanyang karanasan, umaasa na makakatulong ito sa ibang kabataan na nasa kaparehong sitwasyon niya ngayon at maging inspirasyon siya na wag tularan ang kanyang karanasan.
Isang araw, nakatanggap siya ng mensahe mula sa isang estranghero na nagsabing ang kanyang kwento ay nakatulong sa kanya. Doon, unti-unting bumalik ang kanyang pag-asa. Alam niyang hindi siya nag-iisa.
Nang malaman ni Ace ang tungkol sa kanyang pagbubuntis, agad itong nag-alok ng tulong. “Lea, nandito lang ako. Anuman ang mangyari, hindi ka nag-iisa,” sabi niya na puno ng malasakit. Nagbigay ito ng lakas kay Lea. Nagsimula silang magplano kung paano niya maipagpapatuloy ang kanyang pag-aaral habang siyay magiging ina. Dahil sa tulog at suporta nang kanyang kaibigan.
Makalipas ang ilang buwan, nang lumapit ang kanyang due date, nahaharap si Lea sa mga bagong hamon. Pero sa kabila ng lahat, patuloy siyang lumalaban. Ang kanyang pamilya, kaibigan, at si Mark ay nagbigay ng suporta.
Sa isang mainit na araw ng tag-init, dumating na ang panahon. Habang nasa ospital, nakaramdam siya ng takot at pag-asa. Sa huli, nanganak siya ng isang malusog na sanggol. Sa mga sandaling iyon, naisip ni Lea na ang lahat ng hirap ay nagbunga ng isang bagay na maganda.

