CİHAN KESKİN
19-20 Ekim 2015
(Oğuz'un ölümünden 1 ay sonra. Hikayeye başladığımız yere geri döndük.)
Gökyüzünün ipeksi karanlığında, simsiyah bir çarşaf üzerine inci düşmüş misali parlıyordu Dolunay. Mutsuzdum. Son zamanlardaki en mutsuz anlarımdan birini yaşıyordum. Oğuz'un dosyasını kapatmıştım. Üstelik mahkeme Oğuz'un katili olan Canan'ın aklî dengesi yerinde olmadığı için hastaneye yatırmıştı. Sinan Bey bu davanın tüm maddi sorumluluğunu üstlenmişti. Her şeyden öte bu dosyanın kapanmasını isteyen Asya'ydı. Şimdi de bir bilet almış ailesinin yanına dönüyordu. Dönüş biletini de henüz almamıştı. Kim bilir tekrar ne zaman gelecekti.
Bir yandan geçen haftalarda olanları düşünürken diğer yandan dizimde yatan kızımın saçlarını okşuyordum. Sarıya dönük kumral saçlarını benden almıştı. Bunu
