Aynı gün içinde iki tane zor ameliyata girmenin sadece kendisini bulabileceğini düşünüyordu Annemarie. Hastayı kapatmış, batına son dikişlerini atarken duvarda asılı olan saate baktı. Ameliyat neredeyse iki saat sürmüştü ve hastanın durumu iyiydi. Yine de ilk yirmi dört saat her zaman kritik bir süreç olduğu için erken karar vermek istemiyordu. Cerrahi maskesinin altında nefesi kesiliyor, havalandırma sürekli çalışıyor olsa da yeşil önlüğün içinde terlediğini hissediyordu. Biraz daha devam ederse parmaklarında his kaybı yaşayacak belki de açlıktan şekeri düşecek ve bayılacaktı. Bugün bir kez daha acil bir ameliyata girecek durumu yoktu. Pes edip son cilt dikişini yanındaki asistanına bıraktı.
"Sen devam et." derken hala uyuyan hastanın monitördeki hayati bulgularını inceledi. "İşin bitinc
