Chapter 52: LQ
Sobrang lutang ko nang pumasok sa huling klase. Pilit kong iwinawaglit sa aking isipan na sana hindi si Tyler. Ngunit siya ang nakita kong nagpunit ng pahina.
Nagpapasalamat nalang ako na wala si Tyler. Hindi ko gusto makita ang kanyang mukha. Hindi ko alam ang gagawin. Ayokong maging malungkot ako kapag kaharap siya.
"Mr. Arbutante," tawag ng professor, "are you okey?" I saw his face having a concern.
Pinilit kong tumango at ngumiti sa abot ng aking makakaya. Hindi ako magaling sa pagtatago ng emosyon.
Sana lang ay na-convince ang professor.
Pinapasalamat ko nalang na hindi na ako tinanong pa ng professor sa kabila pa rin ng aking inaakto.
Natapos ang klase, bigla akong kinabahan. At the same time ay nakaramdam ako ng lungkot. Hindi ko alam kung ano ang iri-react ka
