ANG dami mong anak, Charlie, paano natanggap ng asawa mo ang mga bata?”
“Hindi ko rin alam, basta ang alam ko wala na akong mukhang maiharap sa asawa ko. Naubos na rin ang mga sasabihin ko dahil paulit-ulit lang din naman. Ang hinihiling ko na lang sana wala ng darating pa.
“So, ang lahat ng ito ay ibibigay mo sa lolo at lola ni Jude?”
“Oo, deserve nila yon, mababait ang mga taong yon. Kaya bilang pasasalamat sa kanila ay nag offer ako ng konting tulong.”
“Konti ba ang tawag mo dito, bahay, sasakyan at pangkabuhayan? Baka hindi nila ito tanggapin?”
“Basta ibigay nyo sa mag-asawa. Sige maiwan na kita at susunduin ko ang mga bata sa mansyon ni Lolo JB.”
“Okay, siga tatawagan na lang kita pagkatapos nito.”
“Salamat, pinsan.”
“Wala yon.” iniwan na niya ang pinsan at tumuloy na sa baha
