Captivating Vampires Eyes

Kabanata 10: Rei's POV

Pagkatapos namin kumain ng lugaw ni Ryker ay sinamahan niya rin ako na maglibot ngunit sandali lang ‘yon, dahil mabilis kaming naghiwalay ng daan nang makita ko ang hile-hilerang mga knights na may simbolo ng black horse.

"May giyera ba na mangyayari?" rinig kong ani ng isang mage.

Napabuntong hininga na lang ako at napailing-iling.

Maya-maya pa ay lumapit na sa akin ang commander ng mga knights.

"Young lady, the young master and the duke order us to find you and keep you safe until we went back to the manor," he said.

Napanganga na lang ako dahil sa gulat. Jusko! Nag-summon sila ng mga knights para hanapin lang ako?!

Nang magtama ang paningin namin ni Liam ay napailing-iling na lang siya.

“That's what I meant when I stared at you earlier, young lady...” aniya sa aking isipan.

“Sana sinabi mo na lang para mas maintindihan ko...” tugon ko.

“At least, now you know,” anito.

Lahat sila ay inalalayan ako hanggang sa makapasok ako sa karwahe. Ang mga mages na nadaraanan namin ay sila na mismo ang gumigilid dahil sa mga knights. Pakiramdam ko nga ay miski bato sa lupa ay nahihiya dahil sinusubukan talaga akong protektahan ng mga knights na ito.

Duke Dylan and Yurian... isn't this too much? Being escort by the first line of the black knight horse is really too much.

They're supposed to line up first when there's a war between kingdoms and empire and they also symbolizes the North of the kingdom. They're valuable knights, so why...?

"Come in, young lady," Liam said when we arrived at the manor.

Pagpasok ko ay walang bumungad sa akin kahit na sino.

"Akala ko nandito na ang duke?" bulong na tanong ko.

"Nasa gitna pa rin ng laban ang duke kasama ang duchess," rinig kong paliwanag ng commander ng mga knights.

"Then, how come he did ordered y'all?" I asked.

"Because I said it to Father." Lahat kami ay napatingin kay Yurian na pababa ng hagdan.

"How?"

"Using this magic ore." He showed up a diamond shaped ore, a rare one which only can use by the royalties, and it floated.

I watched it as it floated and I was amazed because it's my first time seeing it.

"You came back late so I told it to Father and he summoned the knights to find you," he explained.

He said it too casually as if it's normal.

Ako lang ba talaga? O ako lang ang hindi maintindihan minsan ang pamilyang ito?

Napakamot na lang ako sa ulo ko dahil wala na akong masabi pa. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko.

"He doesn't need to do that though. I already have Liam," I said and looked at him.

Halata ko ang gulat niya dahil sa aking sinabi na kinahagikgik ko na lang.

"But I still thanks the first line up of the knights for your efforts," I added and smiled at them.

"It was a pleasure, young lady," the commander commented.

Soon, my smiles fade away when they turned back on me. If I'm just ordinary mage, I might be really get up by their smiled and comments but hearing what their inner mind thoughts really made me think that I was a big burden to them.

“Tsk! Akala ko sa war na kami isu-summon!”

“Hindi kami nag-training para lang hanapin ang nawawalang adopted daughter!”

“Is this what we trained for? I felt humiliated.”

“Seryoso ba?! Hindi nga kami nagawang pagbantayin sa young master na legitimate child, tapos sa batang ito pa? Napaka gala kasi!”

They can't said it personally because of the power of the duke, but at least, I knew who really cherish me and who really isn't. But still... they're all right.

If just this family don't cherish me that much, they won't be summon in the first place.

Kasalukuyan kong kasama si Yurian na naglalakad pabalik sa kuwarto ko.

"Don't blame yourself. It's their job in the first place. They're not knight for nothing. Being in the war and finding you is their job," he said.

"If you're trying to console me, stop it. It's not helping," I said straight to his face.

He stopped from walking, so I did.

"At least, be a little nice. I'm just trying my best to console my younger sister though." He looked at me with such a proud eyes.

Pinanliitan ko siya ng mga mata. "If you didn't told it to the duke—"

He just teased me with his face and leaned on me that made me stopped from talking. I sighed.

Pagkatapos niya akong ihatid sa kuwarto ko ay umalis din kaagad siya dahil may kailangan pa rin daw siyang asikasuhin.

"Nandito siya para magbakasyon pero nagtatrabaho siya ngayon..." bulong ko.

"He is supposed to have fun," I added.

Bigla na lang nag-appear si Liam sa harapan ko. Hindi na ako nagulat dahil unti-unti ko na rin naman na sinasanay ang sarili ko sa kaniya.

"Ang manor ang unang inaasikaso ng young master pag-uuwi siya rito galing sa akademiya. Pero ngayon ay may unti-unti ng pagbabago dahil kahit papaano ay sinisiguro niya na may oras din siya sa iyo," paliwanag nito.

Napasimangot naman ako. "Hindi ko alam kung matutuwa o mag-aalala ako dahil sa sinabi mo."

"Matuwa ka na lang," natatawang aniya.

"Hhhmmp!" I shrugged, but soon, my shoulder went down as my smiles fades away again.

"He's still young so, why is he doing it? Because it's his responsibility?! Even so... everyone shouldn't putted too much pressure on him," I said. "Everyone can make mistake. No one is perfect."

"There are perfect people." Napatingin ako kay Liam nang sabihin niya iyon. Mabilis din na nangunot ang noo ko.

"Whom?"

"The imperial family," he responded.

I sighed again. "They're not perfect. They're just trying to be perfect in front of the public eyes but the truth is, they're not. As I told you, no one is perfect."

"Be thankful, young lady, because I'm the one who heard it. If others hear it, I'm sure the imperial family will execute you right away," he said.

I rolled my eyes. "Then, I should be ready to be executed."

Liam looked at me with such surprised eyes. "Y-Young lady, be careful with your words!"

I just laughed at him.

MAKALIPAS ang tatlong linggo...

"Yurian..." I murmured.

Hindi ko maitago ang lungkot na nadarama. Hindi ko rin maiwasan na mapasimangot dahil sa pagtatampo sa kaniya.

"Noon, para sa akin ay kay haba na ng dalawang linggo, pero ngayon ay parang isang kidlat sa bilis na natapos ito," aniya.

Mas lalo akong napalumbaba dahil sa kaniyang sinabi.

"Mag-iingat ka, Yuri," pamamaalam ko.

"Gagalingan ko pa sa mga susunod na misyon namin para magkaroon ulit ako ng kahilingan na makalabas sa akademiya." Bumuntong hininga siya.

Hinawakan ko ang kaniyang dalawang palad at saka nginitian siya.

"Huwag kang mag-aalala. Susunod ako sa iyo sa akademiya. Baka mamaya ay ang sunod na pagkikita natin ay roon na," pagbibiro ko.

Napahagikgik naman siya. "It will happen soon, but you know me, I'm too impatient to wait."

Napailing-iling na lang ako at natawa. "Sa bagay. Hindi na ako magtataka pa. Ikaw ‘yan, e’."

Natigil kami sa pag-uusap nang sumingit sa amin ang duke.

"Kailangan na bumalik ni Yurian sa akademiya, Rei," wika nito.

Tumango naman ako bilang tugon at niyakap si Yuri sa huling pagkakataon. Pagkatapos ay nagbukas ng portal ang duke at doon na pumasok si Yurian. Bago siya pumasok ay huli ko pang nasilayan ang kaniyang mga ngiti.

Nang maglaho ang portal ay roon na rin naglaho ang mga ngiti ko at napalitan ng lungkot.

"I'm kind of jealous. You're more attached to him than to me," the duchess said and laughed.

But I remained silent. She's just trying to lighten up my mood but it didn't helped.

Akala ko kapag sinimulan ko na ang paglalakad sa tatahakin kong buhay ay magagawa kong kalimutan ang mga taong aalis, pero bakit hindi ko magawa? Ganito pala ‘yon kahirap... ang bigat sa pakiramdam.

Napatingin ako kay Mother Calliope nang hawakan niya ang mga balikat ko.

"Sigurado ako na pareho kayo ng nararamdaman ngayon ni Yurian," aniya.

"Alam mo... ito ang unang beses na ginusto niya na mag-stay sa manor ng ganito katagal at dahil ‘yon sa iyo, Rei," saad naman ni Father Dylan.

Nginitian ko silang dalawa. "Kahit sa maikling panahon ay pinaramdam sa akin ni Yurian ang pagmamahal ng isang nakakatandang kapatid na ngayon ko lang naramdaman. That must be the reason why I'm too attached to him," sabi ko.

"You heard his promise to you, right? He will do his best to meet you again sooner," Mother said. "So, do your best too. Keep training and try to improve more your physical strength, so that you can enter the academy and meet him freely whenever as both of you wanted."

Hindi ko na nagawa pang makasama ang duchess at duke pagkatapos noon dahil masyado na silang naging busy. Ni halos hindi na rin kami nagkikita dahil sa lawak ng manor at madalas din silang lumalabas-labas para asikasuhin ang mga kailangan asikasuhin.

Habang ako naman ay nanatili na nag-eensayo kasama si Liam.

Kasalukuyan kaming nagpapahinga ni Liam dahil katatapos lang namin mag-ensayo. Hingal na hingal kaming naupo sa sahig.

"Grabe! Bawat araw na nagdaan ay mas lalo ka pang lumakas. Paano na lang kung makapasok ka sa akademiya at doon mo ipagpatuloy ang pag-eensayo? Ibig sabihin lang noon ay mas lalo ka pang lalakas," sabi niya at bawat salita na binibitawan ay hingal na hingal siya.

Iling-iling na lang akong napahagikgik.

"Magandang balita ‘yan kung ganoon..." komento ko.

If I have the power of mind, strength, status, and wealth... I can protect my new family, including Yulin. Everyone can betray me in just a second, so, I need to become more powerful to protect my loved ones.