May mga ngiti sa aming mga labi ng lisanin namin ang lugar na iyon. Sa harapan mismo ng anak namin ay nangako kami na bibigyan namin siya ng masayang pamilya at sa hinaharap ay sa harapan naman ng Diyos.
Sa ngayon ay mayroon lamang kaming dapat ayusin. Kailangan muna namin harapin ang reyalidad.
Hindi ko alam kung anong nararamdaman ko sa muling pag tapak sa lugar na ito—sa mansion.
Binaha ng kaba, takot, at galit ang aking puso sa pag pasok pa lamang.Kita ko ang mga mata ng ilang kasambahay na nakamasid sa akin na tila gulat pa nang makita ako.
Pinisil ni Tim ang kamay ko na para bang sinasabi nito na wala akong dapat ipangamba dahil andito siya sa tabi ko.
Parehas na nakuha ng atensyon namin ang dalawang boses ng babae na tila nagtatalo mula sa ikalawang palapag.
“Stop it already!”
