Cherry
Havuzun kenarındaki şezlongda uzandığım yerden terastaki korluluğun kenarında sohbet eden Samuel ve Andros’u izliyordum. Daha doğrusu Andros heyecanla Samuel’e bir şeyler anlatıyor o da kaşlarını çatmış bir şekilde onu dinliyordu.
Buraya geleli beş gün olmuştu. Geldiğim akşam olanlardan sonra beni odama kilitleyenin Andros olduğunu öğrenmiştim. Ertesi sabah yanıma gelerek uzun bir konuşma yapmıştı. Samuel adına benden özür dilemiş, onun hatırına burada kalmamı istemişti. Her ne kadar evime geri dönmek istesem de babamdan kaçtığım için kalmayı kabul ettim. Ancak bir daha Samuel’in olduğu masaya oturmadım. O yemeğe katılacaksa ben yemeğimi odamda yiyordum. Onun olmadığı zamanlar ise tüm aileyle yemek yemekten memnundum.
Evde ağlayarak kendimi kaybettiğim günün ertesinde içimde büyü
