bc

Begin Again [Kyle-Nicha]

book_age18+
546
FOLLOW
1.3K
READ
blue collar
mystery
office/work place
love at the first sight
like
intro-logo
Blurb

เมื่อคนสองคนต้องแยกจากกันในวันเด็ก แต่เมื่อโตขึ้นทั้งสองกลับมาเจอกันอีกครั้งในฐานะเจ้านายนามว่าไคโตะ/ไคล์ ผู้บริหารหนุ่มไฟแรงกับเด็กฝึกงานนามว่า ณิชา ความสัมพันธ์ของทั้งสองจะเป็นอย่างไร ไปติดตามกันได้เลย...

chap-preview
Free preview
Begin Again ep.1 Beginning


บรื้นนนน....

ติ๊ดดด! ติ๊ดดด!

"คุณระวังคะ! "

"ลูก! "

"กรี๊ดดดด"

เอี๊ยดดด!

โครมม!!!

เฮือก!

ร่างบางจากที่นอนไม่หลับอยู่แล้ว แต่พอหลับไปกลับฝันถึงเรื่องราวในอดีต จนทำให้เธอสะดุ้งตื่นจากฝันที ตอนนี้ตามใบหน้าของเธอเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ

"ฝันอีกแล้วเรา"

พรึ่บ!

ฉันลุกขึ้นมาพลางก็เปิดดูโทรศัพท์ก็พบว่าตอนนี้มันตี 2แล้ว ฉันที่ตอนนี้นอนไม่หลับแล้วจึงลุกขึ้นมาพร้อมกับเดินไปหาน้ำกินก่อนจะกลับไปเข้านอนห้องเหมือนเดิม

"ทำไมกันนะ"

ร่างบางนั่งคิดถึงเรื่องราวในอดีตจนเผลอหลับไปในที่สุด

กริ๊งงง...กริ๊งงง...กริ๊งงง

เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้น ทำให้คนที่นอนเพิ่งจะนอนไปตื่นขึ้นมาทันที ก่อนที่เธอจะจัดการกับตัวเองให้เรียบร้อย เพราะว่าวันนี้เธอต้องเข้ามอเช้า

ครืดดด...ครืดดด...ครืดดด

"ฮัลโหล"

(อยู่ไหนแล้ว)

"กำลังจะออกไป นายเข้าไปรอก่อนเลยนะ"

(รีบๆ มาล่ะ)

"อื้ม"

ติ๊ด!

หลังจากที่วางสาย ฉันก็รีบแต่งตัวให้เสร็จ ก่อนที่จะรีบออกจากห้องไปทันที เพราะกลัวว่าตัวเองจะสายอีก

............................

ตึกตึกตึก....

แกร๊ก!

พรึ่บ!

"เฮ้อออ" ฉันรีบนั่งลงทันที เพราะอาจารย์เดินเข้ามาแล้ว เกือบสายแล้วมั้ยล่ะ

"ถ้าครามไม่โทรหาแกคงไม่ทันสินะ"

"ก็คงใช่" ฉันตอบเพื่อนสนิทของตัวเองอีกคนพร้อมกับถอนหายใจทันที

"นอนไม่หลับอีกแล้ว"

"อืม"

"รู้ดีจริงๆ เลยนะคะเพื่อนคราม! .

"หึ แน่นอนอยู่แล้วมั้ย"

"เหอะ! "

ฉันมองทั้งสองจ้องหน้ากัน ก่อนจะยิ้มให้กับความน่ารักของเพื่อนทั้งสองของตัวเอง

ดาด้ากับครามเป็นเพื่อนสนิทฉันตั้งแต่เราอยู่ปี 1 และที่ทำให้เราทั้งสามสนิทกันได้ก็เพราะว่าเป็นงานกลุ่มสามคน ซึ่งทั้งดาด้ากับครามรู้จักกันมาก่อนอยู่แล้ว เหมือนจะเป็นเพื่อนสมัยเด็กกันนะ และทั้งสองคนกำลังมองหาคนอยู่ ซึ่งฉันก็ยังไม่มีกลุ่มก็เลยได้เข้าไปอยู่ด้วย นั่นจึงเป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ของพวกเราทั้งสามคนที่ทำให้สนิทกันมาจนถึงปัจจุบัน

"เอาน่า สองคนนี้ชอบทะเลาะกันตลอดเลยนะ"

"เหอะ! /เหอะ! "

"แล้วเรื่องสมัครฝึกงานล่ะ แกลงที่ไหน บริษัทพ่อฉันมั้ย"

"ได้ไง ณิชาต้องมาสมัครที่บริษัทฉันสิ ใช่มั้ยณิชา"

"เอ่อ...ไม่ใช่ทั้งสองบริษัทแหละ แหะๆๆ ^_^"

"อะไรนะ! /ว่าไงนะ! " ทั้งสองคนตะโกนออกมาพร้อมกันเสียงดัง จนทำให้ฉันต้องจับทั้งสองไว้ เพราะตอนนี้อาจารย์ยังคุยอยู่ข้างหน้าไงล่ะ"

"เบาๆ หน่อยสิด้า คราม"

"แกลงฝึกที่ไหน? "

"KT"

"........"

"แกแน่ใจเหรอ นั่นมันบริษัทใหญ่มากเลยนะ ได้ยินว่าพวกรุ่นพี่ที่เคยฝึกที่นั่นกว่าจะจบได้ สาหัสมากเลยนะยัยชี! "

"เราก็ได้ยินมาเหมือนกันนะ ทำไมถึงเลือกฝึกที่นั่นล่ะ"

"อยากลองดูน่ะ ฉันได้ยินว่าถ้าสามารถผ่านการฝึกงานที่นั่นได้ก็อาจจะได้ทำงานที่นั่นเลย ^_^"

มันเป็นความใฝ่ฝันของฉันที่จะได้ทำงานที่นั่นอยู่แล้วล่ะ ถึงแม้ว่าบริษัทนี้จะเพิ่งเปิดมาได้ไม่นาน แต่ฉันได้ยินข่าวมาบ้างเหมือนกันว่า KT เป็นบริษัทที่มีคนต่างสนใจกันมากที่อยากจะเข้าทำงานที่นั่น

"เฮ้อออ งั้นเราก็ได้เจอกันน้อยลงน่ะสิยะ"

"เอาไว้ว่างๆ เราก็นัดเจอกันได้ ไม่เห็นเป็นไรเลย จริงมั้ย ^_^"

"ยัยชีของฉันโตแล้วสินะ ฮือออ"

"อะไรของเธอ! "

"ยุ่ง! "

"^_^"

"เอ่อ...แล้วนายล่ะคราม ลงที่บริษัทของที่บ้านใช่มั้ยล่ะ"

"อืม"

"เอาล่ะคะ วันนี้ไม่มีอะไรมากนะ อาจารย์อยากจะให้นักศึกษาส่งใบสมัครไว้ด้านหน้าเลยค่ะ อีกสองวันอาจารย์จะส่งใบตอบรับไปให้นะคะ"

"......."

"เอาล่ะ วันนี้ไม่มีอะไรแล้ว เตรียมตัวสำหรับฝึกงานกันด้วยล่ะ"

................................

หลังจากที่เลิกคลาสเสร็จ ดาด้าก็พาฉันมาเดินเที่ยวเล่นที่ห้างพร้อมกับครามที่ตามมาด้วย เราสามคนมากินข้าวกันเสร็จก็เดินเล่นนิดหน่อย

"แล้วงานสอนพิเศษของแกล่ะชี"

"ฉันยกเลิกไปแล้วล่ะ เพราะถ้าฝึกงานจริงๆ ก็คงไม่มีเวลาเข้าไปสอนแน่ๆ "

"ดีแล้วล่ะ ฉันว่าแกน่ะเหนื่อยเกินไปแล้วนะ"

"แค่นี้เอง ^_^"

"มีอะไรให้ช่วยบอกพวกเราได้นะณิชา"

"ขอบใจมากนะ ^_^"

หลังจากที่เราเดินเล่นกันเสร็จ ครามก็มาส่งฉันที่คอนโด ก่อนที่เราจะลากัน ครามก็ยังคงถามย้ำฉันอีกว่าจะไปฝึกที่นั่นจริงๆ ใช่มั้ย ฉันก็ยังคงยืนยันคำตอบเดิม เพราะฉันอยากฝึกที่นี่จริงๆ

แกร๊ก!

ฉันเข้ามาในห้องตัวเองเรียบร้อยแล้ว ก่อนที่จะจัดการทำความสะอาดห้องให้เรียบร้อย เพราะวันนี้ก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว อีกอย่างงานพิเศษที่ฉันทำอยู่ตอนนี้ก็คงต้องหยุดทำแล้วล่ะ งานที่ฉันทำก็คือเป็นการสอนพิเศษเด็กเล็ก ฉันทำงานแบบนี้มาได้เกือบจะสองปีแล้วล่ะนะ แต่ถ้าไปฝึกงานก็คงต้องหยุดทำแล้วล่ะ เพราะกลัวว่าจะไม่มีเวลาทำ

"อ๊ะ! "

ระหว่างที่จัดของอยู่นั้นมือก็ดันไปโดนกล่องหนึ่งอย่างไม่ได้ตั้งใจ มันเป็นกล่องความทรงจำของฉันนั่นเอง

พี่คงเกลียดฉันไปแล้วใช่มั้ยคะ....

ร่างบางนึกไปถึงเหตุการณ์ก่อนเกิดอุบัติเหตุที่ทำให้เธอต้องสูญเสียพ่อกับแม่ไปในครั้งนั้นและเป็นเธอที่มีชีวิตรอดมาได้ราวกับปาฏิหาริย์ น้ำตาก็ไหลออกมาอย่างไม่รู้ตัว

หลังจากที่เธอสูญเสียพ่อแม่ไป เธอก็ต้องออกมาอยู่คนเดียว ทำอะไรด้วยตัวเองตั้งแต่อายุ 15 ปี ญาติพี่น้องที่เคยมีกลับกลายเป็นคนแปลกหน้าสำหรับฉันไปแล้ว และสิ่งที่เหลืออยู่ก็คือคอนโดแห่งนี้และเงินอีกก้อนหนึ่งที่ทำให้ฉันมีได้ทุกวันนี้

"ณิชาคิดถึงพ่อกับแม่นะคะ"




_______________________


ฝากติดตาม เป็นกำลังใจ


กับเรื่องใหม่ของไรท์ด้วยน๊าา ??

editor-pick
Dreame-Editor's pick

bc

Bad love Mafai รักร้ายนายมาเฟีย

read
4.2K
bc

My virgin guy! ภารกิจอันตรายท้าชนหัวใจนายเวอร์จิ้น

read
2.9K
bc

อ้อนรักหนุ่มบริหาร R18+

read
13.4K
bc

เพื่อน (รัก)

read
7.5K
bc

ฮูหยินแม่ทัพมากวาสนา

read
4.3K
bc

Hearh beat | กระตุกหัวใจนายเย็นชา

read
303
bc

ซือซือฮองเฮาพันโฉม

read
28.6K
dreame logo

Download Dreame APP

download_iosApp Store
google icon
Google Play