ไม่เข้าใจว่าทำไมฉันต้องรู้หน่วงหัวใจขนาดนี้ด้วยนะ อย่าลืมสิว่าเราไม่ได้รักกัน และมันเป็นแค่ความสัมพันธ์ทางธุรกิจ มีเหตุผลอะไรที่ฉันต้องมานั่งคิดมากให้เสียเวลาด้วย...
มิรานั่งทอดสายตามองใบหน้าสวยแบบธรรมชาติไร้การศัลยกรรมใดๆ แต่ซึ่งเปี่ยมไปด้วยเศร้าหมองของตัวเองตรงหน้ากระจกโต๊ะเครื่องแป้งบานใหญ่อยู่ภายในห้องเหลี่ยมอันเงียบสงบ แม้ว่าเธอจะผัดหน้าทาแป้งแต่งแต้มเฉดสีบนใบหน้าจนสวยสง่าเหมือนดาราในละคร เตรียมตัวที่จะไปเป็นเพื่อนร่วมงานวันเกิดกับเพื่อนสาวคนสนิทอย่างปรายฟ้าซึ่งได้โทรมานัดเอาไว้ก่อนหน้านี้แล้วก็ตาม ทว่าก็ยังไม่สามารถบดบังความรู้สึกของอารมณ์ไม่มั่นคงเหล่านี้จนมิดชิดได้เลย
"หยุดคิดฟุ้งซ่านไม่เข้าเรื่องสักทีเถอะมิรา เตือนสติตัวเองมากี่ครั้งแล้วว่าอย่าไปคิดถึงอดีตอีก" เธอพึมพำเสียงแผ่ว เตือนสติกับตัวเองในกระจกอย่างไม่อยากจะยอมรับความจริงว่าในหัวเธอตอนนี้นั้นยังคงมีความคิดมากในเรื่องปว
