หลังจากไล่ตัวน่ารำคาญไปจนพ้นระยะอันตราย หญิงสาวก็เดินอีกสักครู่
กวาดตามองรอบทิศ เห็นว่าปลอดคนแล้วก็เร่งฝีเท้าหายวับไปอีกฝั่งซึ่งเป็นสวนพฤกษา ห่างไกลจากสายตาผู้คน ไม่มีขันทีหรือนางกำนัลเดินขวักไขว่
เมื่อมาถึงก็นั่งลงใต้ร่มไม้อย่างสบายใจ
เหลียวซ้ายแลขวาอีกครั้ง รอบด้านเงียบกริบดียิ่ง กระดาษแผ่นเล็กถูกล้วงออกมาจากอกเสื้อ เป็นบทกวีที่หลินซิงเยียนต้องจดจำให้ขึ้นใจ
หญิงสาวท่องไปชื่นชมไป ช่างไพเราะเสียเหลือเกิน พี่หญิงแต่งกลอนได้เก่งกาจยิ่ง
ยังมีอีกแผ่น เป็นแนวความคิดของสตรีครองเรือน หลินซิงเยียนท่องสิ่งเหล่านั้นด้วยความรู้สึกยากอธิบาย
“เคารพส่งเสริมสามีทั้งต่อหน้าและลับหลัง เชื่อฟังห้ามโต้แย้ง ไม่อิจฉาริษยาหรือหึงหวงสามี ช่วยจัดสรรสตรีปรนนิบัติทุกค่ำคืน ตื่นก่อนนอนที่หลัง อยู่อย่างปรองดองกับสตรีทุกคนของสามี สามัคคีรักใคร่ด้วยใจกลมเกลียว ควบคุมเรือนด้วยเมตตา ดูแลอนุภรรยาอย่างเที่ยงธรรม”
