Chapter 11

1406 Words
"How many times do I have to tell you na ayoko ko pang umuwi?!" Napahilot sya sa sentido nya at seryosong tumingin saakin "Dont be hardheaded Queen. We need to go home" Mahinahon ngunit madiin nyang saad Napabuntong hininga nalang ako "Okey fine!" Gusto ko pa naman sanang maligo sa dagat, nakakaasar.  Bakit ba bigla nalang syang nagyayang umuwi Padabog kong isinara ang pinto nang bahay na tinulugan namin. "Masisira ang pinto" Suway nya saakin I rolled my eyes. "Mapapalitan ko yan kahit ilang pinto pa ang gusto mo!" Hindi ko maiwasan ang hindi mainis sakanya. I badly want to swim with HIM Hinawakan nya bigla ang kamay ko at hinatak pababa "Maybe we can visit again here in other day." Hindi ako kumibo. Tahimik lang akong sumunod sakanya, wala rin naman akong magagawa kahit sigawan ko pa sya nang ilang daang beses. Sa tingin nya ba may chance pa kami para maka punta dito? Salubong ang kilay kong pumasok sa kotse, hindi ko na hinintay na pagbuksan nya ako nang pinto. Sa likod ako umupo dahil ayoko ko syang makatabi. Nakakaasar parin ako. "Mas gumaganda ka kapag nakasimangot" Napaiwas ako nang tingin dahil sa sinabi nya. Bigla nalang tumibok nang mabilis ang puso ko "Pw-ed-i ba!" Bat ba ako nauutal? Binuhay na nya ang makina na nang sasakyan. I open my phone and as usual, mga text message ni Kuya Denviel ang sumalubong saakin. May ilang message galing kay Kuya Travis at iba kong pinsan From: Kuya Denviel Damn Queeni. Kailangan kapa natutong sumuway saakin? Napaka tigas nang ulo mo. --- From: Kuya Travis Your kuya Denviel is mad. Baby please umuwi kana, ngayon mo lang ginawa yan ah. Kailan kapa natutong sumuway sa mga nakakatanda sayo? Kilala mo ba ba yang kasama mo para sumama ka sakanya? --- From: Kuya Maclein At kailan kapa natutong sumuway saamin ah? Mapapalo ka talaga saakin paguwi mo dito. Ihanda mo na yang pwet mo. -- From: Kuya Caelo Little girl. Your such a brat. --- Nakaramdam ako nang takot dahil lahat nang mga Kuya ko ay nagsend saakin nang mga message. Tumingin ako sa gawi ni Luther, hindi ako natatakot sakanya, natatakot ako baka saktan sya ni Kuya Denviel. Napatitig ako sa cellphone ko dahil sa pangalan na lumitaw sa screen Kuya Denviel Calling ... Nanginginig ang kamay ko habang hawak ang cp ko. Hindi ko alam kung sasagutin ko ba Napagpasyahan kong sagutin ang tawag ni Kuya "May balak kapa bang umuwi ah?!" Yan ang bungad ni Kuya Denviel. Inilayo ko ang cp sa tenga ko "Pauwi na po ako Kuya" Napunta sa gawi ko ang tingin ni Luther. Ngumiti ako sakanya para hindi sya mag alala. Wala akong narinig na sagot mula kay Kuya. He hang up the call. I sigh. Lagot talaga ako ngayon -.- "Galit sila" Mahinang bulong ko sapat na para marinig ni Luther "Dont be afraid. Im here" Isang pilit na ngiti lang ang isinagot ko sakanya --- Pagdating namin sa bahay, lahat halos ay hindi mapakali nang makita ang sasakyan ko I take a deep breath before I enter our house. Nakita ko sina Kuya Travis, Kuya Maclein, Kuya Caelo at Kuya Matt nakaupo sa sofa katabi si Kuya Denviel na sobrang sama nang tingin saamin "TANGINA MO! SAAN MO DINALA YANG KAPATID KO AH?" Pagpasok namin isang malakas na suntok ang ibinigay ni Kuya kay Luther. Napasinghap ako sa ginawa ni Kuya. Kaya mabilis kong nilapitan si Luther "KUYA!" Sigaw ko Itinayo ko si Luther, "Are you okey?" Putok ang gilid nang labi nya, Isang tipid na ngiti ang isinagot nya saakin "Im okey" "DAMN QUEENI! Sya pa talaga ang kakampihan mo?!" Hinawakan ni Kuya Travis sa braso si Kuya Denviel "Relax okey?" Nangingilid ang luha sa mga mata ko gusto kong umiyak dahil bakas sa mukha ni Kuya denviel ang sama nya nang loob saakin "Saan kaba galing ah?" Tanong ni kuya Matt saakin Humawak ako nang mahigpit sa braso ni Luther "PASALAMAT KA DAHIL WALANG NANGYARING MASAMA SA KAPATID KO! KUNDI PATAY KA SAAKIN!" "KUYA! STOP IT! CAN YOU PLEASE STOP SHOUTING! DONT YOU DARE HURT LUTHER AGAIN!  WHY DONT YOU ASK ME FIRST" Hindi ko maiwasan ang hindi sya pagtaasan nang boses. Ayoko na madamay si Luther sa gulo namin. "Denviel stop this nonsense" Mahinahon na saad ni Kuya Maclein "NO MACLEIN! DONT YOU DARE DEFEND THAT MAN QUEENI! IM STILL YOUR BROTHER! SHOW SOME RESPECT!" A tear escape from my eyes, Hinawakan ni Luther ang braso ko "Hey. Its okey Queen." Padabog na umakyat si Kuya Denviel sa taas, bumagsak ang mga balikat ko. Im so sorry Kuya. Tumingin lang saakin si Kuya Caelo at tumango. Alam ko na galit din sila saakin dahil sa pagtakas ko "Hey man. Go upstairs. We need to talk" Sinunod ni Luther ang utos ni Kuya Travis. Tumahimik ang paligid. Napayuko nalang ako sa nangyari, ayoko naman sagutin nang ganon si Kuya Denviel. Mahal na mahal ko sya kahit minsan ay hindi kami nag kakasundo. To tell you the truth, ngayon lang nya ako sinigawan nang ganon. Hindi ko namalayan na humihikbi na pala ako "Hey Brat. Why are you crying? Ang pangit mo" Asar saakin ni Kuya Caelo Inalalayan nya akong umupo sa sofa katabi si Kuya Matt. "Pag pasensyahan mo na ang Kuya Denviel mo. You know how much he loves you. Denviel is just worried. He dont want to put your life in danger. You know that right?" Napayakap nalang ako kay Kuya Matt. Madalang lang magsalita syang magsalita, sya yung tipong tao na medyo may hawig sa ugali ni Luther. Tahimik at mas gugustuhin nya lang manahimik sa sulok Pumunta sa harapan ko si Kuya Travis at Kuya Maclein "Next time mag paalam ka kapag alis ka ah? Alam mo naman yang kuya mo ayaw nya lang na nasasaktan ka" I nodded. "Sge mag pahinga ka muna sa taas. Lalamig din ang ulo nang kuya mo" Hinalikan ako ni Kuya Travis sa noo. "Ginagawa mo namang baby yan eh Travis. Tignan mo nga malaki pa saakin!" Banat ni Kuya Caelo Napangiti ako kahit papaano dahil alam ko na kahit anong mangyari hindi nila ako matitiis. "Uy ngumiti na sya" Pang aasar din ni Kuya Maclein Pinunasan ni Kuya Matt ang basang pisngi ko "Next time dont be stubborn okey?" I nodded. Sa pamilyang ito ako ang itinuturing nilang princessa. Sa aming magpipinsan ako ang pinaka MAHAL nila. They treat me like a baby. Thats why I love them all. Umakyat na ako sa taas, maybe I should talk to Kuya Denviel Tomorrow. Its been a long tiring day! I close my eyes then something went on my mind. I composed a message To: My Creepy Bodyguard Hey. Still up? Im sorry nasaktan kapa tuloy. -- How can I say sorry to Kuya Denviel. Why do its turn out like this? Ang gusto ko lang naman ay pumunta sa isang lugar na makaka galaw ako nang maayos. Aaminin ko mali ang ginawa ko, hindi naman kailangan na saktan nila si Luther dahil wala syang kinalaman dito. Umilaw ang cellphone ko From: My Creepy Bodyguard Yea. Im still awake. No need to say sorry Queen. Its okey -- To: My Creepy Bodyguard Masakit ba yung suntok ni Kuya? Im very sorry Luther. If I could just take away the pain :( --- From: My Creepy Bodyguard Mahal ka nang kuya mo kaya ganyan sya ngayon. I know he cares about you. Mali ang ginawa natin kaya tanggapin mo iyon. Say sorry to him I know hindi kana man matitiis nang kuya mo. Next time mag paalam kana. Queeni you are not living in simple world. Always remember that. -- Nabitawan ko ang cellphone ko, yan na ata ng pinaka mahabang sinabi nya. To: My Creepy Bodyguard Aba! Himala ang haba nang sinabi mo ngayon ah? Btw. Para naman maalis ang bad vibes sa paligid may knock knock ako sayo. --- From: My Creepy Bodyguard Oh. Its sounds nice. So what is it? -- To: My Creepy Bodyguard Knock Knock -- From: My Creepy Bodyguard Who's there? -- To: My Creepy Bodyguard Amo ni Juan --- From: My Creepy Bodyguard Amo ni Juan who? --- To: My Creepy Bodyguard Amo ni Juan call away. I'll be there to save the day. Hahaha. Goodnight. I hope tomorrow everything will be fine. Btw. I have so much fun with you. Thankyou so much Luther. Im sincere this time. 
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD