My Creepy Bodyguard

Chapter 8

NAGISING ako sa sunod sunod na kalampag galing sa labas ng kwarto ko. Hindi na ako nag abala pang mag ayos oh mag suklay. Maganda naman ako.

Tumakbo ako palabas at laking gulat ko ng makita ko si Luther na nasa tapat ng pintuan ko

Kumurap ako ng tatlong beses para maka sigurado sa nakikita ko.

Si Luther!

Naisara ko ulit ang pinto dahil sa hiya. Nakakahiya ang itsura ko ngayon dahil naka pantulog ako na may cartoon character na PANDA, gulo gulo ang buhok ko. Kinapa ko ang mata ko dahil baka may morning glory pa ako!  Aish. Bakit ba palagi nalang akong napapahiya sa harapan nya.

"Hindi kapa papasok?" Narinig kong tanong nya mula sa labas.

"s**t. Sorry. Maliligo lang muna ako saglit!"

Tumakbo na ako papunta sa banyo at naligo nang mabilis.

Mabango naman ako kaya okay lang yan.

Pagbaba ko wala na akong nadatnan kundi ang mga maids sa bahay. Lumabas na ako dahil panigurado nag hihintay na doon si Luther.

Napatigil ako sa paglalakad ko nang maalala ko ang nangyari kahapon. Damn. Wag mo nang isipin yun Queeni.

Ipilinilig ko ang ulo ko at tumuloy sa labas. Nadatnan ko syang may kausap sa cellphone.

Ibinaba nya agad ang hawak nyang telepono dahil nakita nya akong nakatitig sakanya.

Naiilang akong umiwas ng tingin "Ah. Lets go Luther. Sorry. Nalate kasi ako ng gising" Pag dadahilan ko

Hindi kasi ako nakatulog ng maayos kagabi dahil ginulo nana man nya ang tahimik kong utak. Dafck. Ano bang pinagsasabi nya na He wont let them hurt me? The hell. Baka nga sya pa ang naging dahilan sa pagkapahamak ko.

Sumakay na ako sa likod as usual. Tahimik lang kami sa loob ng sasakyan, hindi na ako nag abala pang magsalita. I scroll my phone message then something caught my attention

From: 0935********

Say Goodbye little Queeni. Bilang na ang maliligayang araw mo enjoy your last day :)

Nahagis ko ang cellphone ko dahil sa kaba. Little Queeni? Bilang na ang araw ko? Thats bullshit. Isa lang ba ito sa mga prank message nila? Kasi hindi nakakatuwa!

Naipreno ni Luther ang sasakyan "What happen?" Tanong nya saakin

Nanginginig ang katawan ko dahil sa takot, Binundol ng kaba ang dibdib ko

"IBALIK MO SA BAHAY ANG SASAKYAN! COME ON! FASTER!" Sigaw ko. Para na akong mababaliw sa nararamdaman ko ngayon

Naguguluhan syang tumingin saakin "Ano bang nangyayari sayo?"

Pinulot nya ang cellphone ko, "s**t"

Pinaandar nya ang sasakyan at tinahak ang daan pabalik sa bahay. Malakas ang kutob ko na may mangyayaring masama.

"Damn!"

Sunod sunod ang ginawa nyang pagmumura. Tahimik lang ako sa likuran, iniisip ko kung sino ang nag send saakin nun.

Blaaaaaaaaaaaaaag

Muntik na akong mahulog sa kinauupuan ko dahil bigla nalang may bumangga sa likuran ng sinasakyan namin.

"Wag kang baba!" Utos saakin ni Luther.

Mahinahon parin ang mukha nya, hindi ba sya kinakabahan para sa pweding mangyari saamin ngayon?!

Nakita kong bumaba sa sasakyan ang tatlong lalaki na may hawak na baril.

Damn. Ngayon na ba talaga ang Last day ko? Sana pala dinamihan ko na ang kinain ko kanina para kung sakali man. Busog ako pag mamamatay ako.

Hindi ako mapakali sa kinauupuan ko dahil naka palibot na sila sa sasakyan namin.

Buti nalang kahit anong pag baril na gawin nila ay hindi lulusot ang bala dahil iba ang sasakyan na ito. Ginawa ito para saamin ni Kuya.

Speaking. Mabilis kong hinablot kay Luther ang cp na inihagis ko kanina.

I dial Kuya Denviel number

"Pick up the phone! Damn! Answer your fckin phone Kuya Denviel!" Frustrated na sigaw ko

Mamamatay nalang ako hindi pa sasagutin ng hinayupak kong kuya! Argh!

"Hold on tight. I have a plan"

"What?"

Binuhay nya ang makina ng sasakyan. Napahawak ako ng mahigpit sa seatbelt na nasa tabi ko. Bahala na si batman!

Pinaandar nya ang mabilis ang sasakyan. Napahiyaw ako dahil sa sobrang bilis.

Nakita ko na sumakay ang mga lalaking humahabol saamin sa sasakyan na gamit nila.

Lumiko kami sa isang daan papuntang gubat. Sunod sunod ang putok ng baril na naririnig ko.

"Damn. Ano nang gagawin natin Luther? Ayoko pang mamatay!" Sigaw ko sakanya

Hindi nya ako kinibo. Seryoso lang ang mukha nyang naka tingin sa madilim at puno ng mga halamang dinadaanan namin.

"Bababa tayo"

"What?! Bakit? Gusto mo ba talagang mamatay ah?!"

Nababaliw na ba sya? Paano kami bababa kung hinahabol kami. Lumingon ako sa likuran wala pa ang mga lalaking humahabol saamin

"COME ON! Bumaba kana!"

Parang kulog at kidlat ang pagsigaw nya kaya minabuti ko nalang na bumaba sa sasakyan

Hinatak nya ang kamay ko, pumasok kami sa kakahuyan. Natatakot ako, hindi ko alam kung ano ang mangyayari saamin.

Unti unti ng pumatak ang luha na kanina kopa pinipigilan.

Tumigil sa paglalakad si Luther at hinarap ako "Shhh. Dont cry Queeni. We can survive. Okey? Trust me"

Tuluyan na akong napahikbi dahil sa ginawa nya. Pinilit kong ngumiti para ipakita na ayos lang ako, na hindi ako natatakot. I will trust him no matter what happen to us right now.

I take a deep breath. Tumakbo na ako ulit, kahit sobrang sakit na nang mga paa ko hindi ko pinansin iyon.

"Hanapin nyo sila mga tanga!"

Narinig kong sigaw nang mga humahabol saamin.

Hinigpitan ko ang pag kakahawak ko kay Luther.

Sa tingin ko ay nasa gitna na kami ng kagubatan. Pawis na pawis na ako dahil sa pagod. Naninikip na din ang aking dibdib.

"Do you know how to climb?" Tanong nya saakin.

"Yes" Sagot ko sakanya.

"Aakyat tayo sa punong yan. Mauna kana"

Kahit nalilito ako ay inakyat ko ang malaking puno na nasa harapan namin. Sumunod naman sya saakin. Itinaas ko ang mga paa ko at niyakap iyon.

"Dont make any noise okay?" Bulong nya saakin.

Tumango lang ako bilang sagot, naramdaman ko nalang ang kamay nya na nasa bewang ko. Yakap yakap nya ako para hindi mahulog sa ilalim.

Naaninagan ko ang mga lalaking humahabol saamin. Pigil ang hiningang ginawa ko, ano bang pakay nila bakit nila ako sinusundan at gustong patayin?

At talagang nag tanong kapa ah Queeni? Malamang dahil sa yaman nyo! Sigaw ng utak ko

Gusto kong batukan ang sarili ko, nababaliw na ata ako

"s**t. Bat ba ang tatanga ninyo? Hanapin nyo!"

Hindi ako maka tingin sa ibaba dahil sa takot na maka gawa ako ng ingay na ikakapahamak namin.

"Baka doon sila pumunta!"

Tumakbo sila papunta sa ibang dereksyon ng gubat.

Nakahinga ako nang maluwag dahil umalis na sila sa lugar kung nasaan kami.

"That was close"

Huminga ako ng malalim, akala ko ay katapusan nana min kanina. Damn. Sobrang dami ko pang pangarap na hindi kopa naabot, gusto ko pang mag asawa at mag ka anak ng marami.

Pinakiramdaman ko ang paligid, naiilang ako sa pwesto namin ni Luther ngayon. Yakap yakap nya pa rin ang bewang ko.

I clear my throat "Hindi paba tayo bababa?"

Kinalas nya ang pagkakayakap nya saakin. I never imagine this would be happen. And the fudge, ngayon lang ulit ako naka akyat sa puno.

"QUEENI!"

That voice.

Tumingin ako sa baba para makita kung sino ang dumating, nakita ko si Kuya Denviel kasama ang mga pinsan ko.

"KUYA! WERE HERE!"

Tumingala si Kuya kaya nakita nya kami. Nanlaki ang maliit nyang mata, pati ang mga pinsan ko ay nabigla dahil nasa taas kami ng puno.

Sino ba kasing matinong tao ang magtatago sa taas ng puno? Ang weird talaga ng mga plano ni Luther.

"WHAT ARE YOU DOING UP THERE QUEENI LHIZHETE GUINA?!"