(Ali)
Gece sessizdi.
Ama içimde kopan fırtına o sessizliği paramparça ediyordu.
Adresin olduğu sokağa girdiğimde hızımı düşürdüm.
Farlar eski depoların paslı duvarlarını aydınlatıyordu.
Burası terk edilmiş gibiydi.
Ama içimde garip bir his vardı.
Sanki bir şeyler doğru değildi.
Arabayı yavaşça durdurdum.
Motoru kapattım.
Bir anlık sessizlik oldu.
Direksiyonu bıraktım.
Kapıyı açıp arabadan indim.
Soğuk hava yüzüme çarptı.
Tam o anda—
Arkamdan bir araba sesi duydum.
Refleksle arkama döndüm.
Farlar gözümü aldı.
Kapı açıldı.
Arabadan inen kişi hızla bana doğru yürüdü.
Hakan.
“Ne yapıyoruz Ali? Burası neresi? Neden geldik?” dedi.
“Vedat bu adresi bırakmış,” dedim.
Hakan bir an bana baktı.
Sonra kaşlarını çattı.
“Sen de salak gibi inanıp geldin mi Ali?” diye sesini yükse
