Bazen, insan aklındakini anlatacak bir cümle kuramaz. O cümleyi anlamlı kılmak için gerekli olan tek bir kelime vardır ama asla aklımıza gelip de derdimizi anlatacak cümleyi tamamlayamayız. Şu an da öyle bir durumdaydım işte. Şöyle ki; Biz Hatice ile mutfak masasında kırdığımız cevizleri ayıklıyorduk, annem ve Bahtışen teyze ise kalbur tatlısı için malzemeleri ayarlıyordu. Annemi böyle kalabalık bir mutfakta iş yaparken ya da birinden bir tarif öğrenmeye çalışırken daha önce hiç görmemiştim.
Pazar sabahında ailecek kahvaltı yapmak için gelmiştik Bahtışen teyzeye. Bu arada bahsetmiştim ya hani, Mehmet öğretmen öldüğünden beri kendi evini açmıyormuş diye. İşte bu gelişinde ani bir karar değişikliği ile artık kendi evinde yaşamak istediğini söylemiş. Mert'in anlattığına göre, "Madem artık dü
