Chapter 22: Planado
Masakit pa rin ang poson ko namomoblema ako sa aking kinauupuan dahil baka matagusan ito ng dalaw ko nako nakakahiya naman kung ganun kay sir Van. Mabilis lang kami nakarating sa bahay nila nanay Nena dahil sa bilis ng pagamamanehi ni sir Van. Hininto niya ang sasakyan sa gilid ng daan at tapat ng bahay.
“If you are not feeling until tomorrow huwag ka munang pumasok etext mo na lang ako kong hindi pa kaya ng katawan mo pumasok sa makalawa na lang,” ani ni sir Van.
“Okay sir;” sagot ko.
Binuksan ko na ang pintuan pagkatapos kong sumagot kay sir Van lumabas ako pagkatapos at tiningnan ang passenger seat kong may tagos ba ito nagpasalamat ako na wala malinis oa rin ito at walang mansya.
“Marami pong salamat sir Van sa paghatid,” mahinang wika ko.
“Your welcome,” sago
