Chapter 102: Hindi Naalala o Alam
Nakarating na ako sa kompanya nasa b****a pa lang ako ng building ay pinapawisan at balisa na ako parang ayaw kong pumasok muna pero kailangan kasi mag iipon nga ako ng pera lalo na sa nangyari dapat talaga maging handa ako kong sakali.
Binati agad ako ni manong pagkarating ko sa kanyang harapan.
“Good morning ma’am,” sabi nito.
“Good morning din manong,” mahinang sagot ko naman.
Hindi na ako nakipag usap kay manong ng matagal pumasok na agad ako sa loob at tumungo sa elevator saka sumakay. Nang makarating sa opisina ay bukas na iyon .
“Ayy oo dito pala natulog si sir Van kaya malamang na bukas talaga to,” sabi ng aking isipan.
Dahil sa kalutangan ko ay parang wala na ako sa sarili kahit pagpasok ko sa loob at pagpunta sa aking lamesa ay matamlay ak
