Chapter 6

1983 Words
Lintek na lalaking yun, naaakit ako kaya kailangan ko ng maka alis dito, hindi pwede to, ayoko! Ugh!  Tinext ko na lang si Lily, oh wag kayong ano jan, inutang ko lang yung load. Sabi ko tawagan ako. After a few seconds tumawag naman sya. "Jim!!! Bruha kang babae ka, iniwan mo ako!!! " nagtatampo kunyaring sabi nya "Wag mo akong lokohing iniwan kita nakita kong nakasunod ka saamin kanina" sagot ko. Yup, I saw her car following us, hindi ko alam if she is worried about me or gusto nya lang maki tsismis.  "He he, ahm, syempre Jim susundan kita, I'm worried baka gahasain ka nung tatay ni Dylan kailangan may taga suporta sya! " she giggled "Charlie! Isa pang ganyan mo i baban na kita sa bahay namin at di ka na pwedeng kumain ng cake na niluto ko" pagalit kong sabi "Sowwi na, peace, lablab naman talaga kita eh, pakainin mo na ako ng cake huh? " paawa effect nyan "Whatever! Asan ka? uuwi na ako " "Nasa tapat ng mansion ng papable mo, grabe Jim, ang yaman nila huh! " "Yeah, yeah, at parang ikaw hindi. Hantayin mo ako lalabas na ako" I said at pinatay ko na yung tawag. Naglakad naman na ako palabas "Jimuelle wait!" Shouted by a familiar voice. Tinignan ko kung sino ang tumatawag sa akin at nakita ko yung mapang akit na demonyong palapit sa akin. "Let's talk first" he said I raised my brows and just nodded. Kaasar, naiilang kasi talaga ako sa mata nya eh, ayoko ng magpapilit kinakabahan ako lalo eh. "Let us sit first" sabi na namn nya "No, I mean, I expect na saglit lang ang pag uusapan natin, andyan na kasi yung sundo ko" I said, baka kasi pag nakaupo na kami magkatapat kami and I don't have any choice kundi tignan ang mukha nya, mabuti ng nakatayo kami at least pupwedeng di ko sya tignan na hindi nahahalatang naapektuhan nya ako. "Fine, I just wanted to say thank you for taking care of my son, I know I was rude earlier, hindi ko lang talaga alam kung ano ang irereact ko and I'm sorry about that" he said. I looked at him as if trying to read if he is sincere. Mukha namang sincere "It was fun taking care of your son, so I won't say your welcome because I've enjoyed it, well on the rude part, okay lang, wala naman sa akin yun. So pwede na ba akong umuwi? " I said sincerely while looking at him. He smiled, ugh! Jimuelle wag kang magpapa akit sa ngiti nya, tumakbo ka na habang may oras ka pa! Umiwas na lang ako ng tingin "Thanks, anyway I wanted to give an offer" pabitin nyang sabi. Tinignan ko naman sya para ituloy nya ang sasabihin nya "I can see my son likes you a lot, one proof is him calling you his mom. Hindi sya mahilig sa tao lalo na at di nya kilala pero ikaw saglit lang na attached na sya sayo" pabitin nya na naman sabi, ano ba tong lalaking to, ang hilig mambitin eh! "So?" "Pinalayas ko na ang nanny nya dahil di nya inalagaan ang anak ko ng maayos" I think I know where this conversation is going "Are you gonna ask me to be your son's nanny? I can't, I'm still studying just so you know" putol ko sa mga sasabihin nya "Okay lang, pwede kang mag aral, ang gagawin mo lang mag stay sa anak ko at turuan sya maki socialize, he is so timid at ayaw nya ring makipag usap, bihira rin syang magsalita pero sayo para syang open book na madaling basahin" sabi pa nito "Look, I do love spending time with your son pero-" "30 no 50 thousand a month, o kaya name your price" giit nito at kahit ayoko I felt insulted, babalik naman ako kahit di nya ako bayaran eh, pesteng to, mukha ba akong pera sa tinggin nya? "Dion right? I don't care about your money, yeah I am not as rich as you are pero hindi naman ako naghihikahos, I really do like your son but what you are asking me is to understand your son's needs when in fact ikaw ang dapat umintindi nun at makaalam. Babalik ako dito para bisitahin sya ulit" tinalikuran ko na sya at naglakad papunta sa gate pero may humila na sa kamay ko "I'm sorry if I got you offended I was just desperate na makitang masaya ang anak ko" he said in a low tone "You will never see him happy kung laging trabaho ang nakikita mo" "What do you mean? Nagtatrabaho ako para maibigay lahat ng kailangan nya" he said loooking confused "Lahat ng kailangan nya? Kaya pati ako na iniisip mong makakatulong sa kanya gusto mong bilhin? Yeah, you can buy anything he néeds but you can't buy his happiness. Kanina sínabi nya sa akin na wag na syang ibalik sayo kasi hindi mo naman sya mahal kasi daw puro ka na lang trabaho in short, wala kang timé pàrà sa kanya" sabi ko "What? I am doing that all for him, para paglaki nya mas matatag pa yung mga business na hahawakan nya" he said furiously "Engot ka nga, business lang lahat para sayo, masyado pa lang predictable ang buhay mo pati ang buhay na gusto mo para sà anak mo. Ikaw ang bumili ng mga laruan sa kwarto ng anak mo díba? Maybe yung iba regalo sa kanya pero halos lahat dun sigurado akong ikaw ang nagbigay, tinanong mo ba sya kung gusto nya ni isa sa mga yun? Hindi di ba? You just give him anything that you think he needs or he wants pero hindi yun ang kailangan nya" then I looked straight to his blue eyes where confusion is visible "Bumalik ka sa kwarto nya baka sakaling maintindihan mo ako" with that nilàyasan ko na sya. Nakita ko naman agad ang kotse ni Lily pumasok agad ako sa loob. "Anyare? Mukhang beast mode ka ah" Lily asked Kinwento ko na lang sa kanya lahat ng nangyari habang pauwi kami "Eh bakit hindi ka pumayag? Jim chance mo na yun to have a boyfriend!! " sabi ni Lily. I glared at her like saying, seriously? "I mean, chance mo na yun para matulungan parents mo di ba? Sabi mo gusto mo ng magretire si tito, gosh, almost x2 ng sweldo ni tito ang ipapasweldo sayo pagnagkataon" "Naisip ko na rin yan kanina, pero naasar kasi ako sa approach na para bang kaya nya akong bilhin! Nairita ako kaya no ang nasabi ko" sagot ko naman "Gusto mong bumalik? Sabihin natin payag ka na? " pilit ni Lily "Nah, I'm doing good, di pa naman kami namamalimos atsaka natatakot ako dun" natatakot talaga ako sa lugar na yun, feeling isa yung jungle at isa akong usa while Dion is the hunter and I feel like falling into his trap every time I look into his eyes "Anong akala mo dun? Haunted mansion? Eh kaganda kayang bahay nun!! " "Yeah, it feels like a haunted house" walang gana kong sagot then I closed my eyes dahil andaming gumugulo sa utak ko, si Dylan, si papa at pati si Dion. Is she asleep or pretending to be asleep? In any case I don't want to bother her. We've been friends since were 5, halos magkapit bahay lang kami eh, hindi ko alam how our friendship started but I knew we have a strong one. I must admit na mayaman kami, my parents owns the largest chain of hotel and restaurant in the country and they also have branches outside the country. Sa amin din nagtatrabaho ang papa ni Jim. The village where we live is actually for the managers of our company, nung bago palang ginagawa yung village dun kami tumira ng family ko including my 2 older brothers. Nakikipaglaro kami sa mga anak ng employees namin pero ang pinakapaborito kong kalaro eh si Jim, lagi nya kasi kaming tinatarayan nina kuya, unlike the other kids na kulang nalang sambahin kami which is I hate, I wanted to be treated like a normal kid, pero yung mga bata gusto nila lagi sila lang ang madudumihan eh gusto ko rin nun eh. Kaya nga lagi kong sinusundan si Jim kasi kapag kasama ko sya I feel normal, hindi nya tinignan kung mayaman ba ako or what, kinakausap nya ako na parang normal lang bata, hindi yung takot syang madumihan at masugatan ako. Kapag umuuwi ako sa bahay, lagi kong kinukwento si Jim kina mama kaya may parents decided na bigyan sya ng scholarship pero hindi nila sinabi na galing sa amin yung scholarship, pinalabas nilang nakapasa si Jim sa scholarship program and we ended up as classmates. She is a bright student pero ako, well let's just say opposite attracts haha, pero di ako tibo ok? Never nya akong pinakopya, pero lagi nya akong tinuturuan kaya nakakapasa naman ako. Before we graduated in elementary kung saan valedictorian sya, my mom died, i felt my whole world crush, si mommy ang bestfriend ko, yung laging nakikinig sa lahat ng kwento ko, yung no. 1 fan ko kahit wala akong gaanong talent, she was always there pero iniwan nya ako. Hindi na sana ako aattend ng graduation kasi para san pa? Wala naman dun yung no. 1 believer ko, wala ring sense, even dad and my brothers tried to pursuade me na pumunta dun pero ayoko then dumating si Jim, pinapaalis ko sya pero di sya nakinig, sinigawan ko sya, sinabi ko na lahat ng masakit na salita sa kanya but she stayed, she just accepted everything I said. Nung tapos na akong magdrama, tinanong nya ako kung okay na ako and I will never forget what she said *flashback* "Lily, sa lahat ng mga sinabi mo you had given me all the rights to go away, but I will stay, because you're more than a friend to me, you are one of my sisters. Hindi nya ginustong umalis para saktan ka, she left kasi kailangan na nya, at sa ginagawa mo lalo mo pa syang pinapahirapan. I am not telling you to forget her, I am asking you to let her go and make her proud. Ipakita mo naman sa kanya that she raised a strong girl sa maikling pànahon na binigay sa kanya, hindi din ako aatend ng graduation kasi wala dun yung papasalamatan ko, wala ka dun" sabi ni Jim Nakipagtitigan lang ako sa kanya, pag hindi sya umattend walng magva valedictory speech sa batch namin, wala naman akong pake dun pero I wanted my mom to see na kaya ko na kahit mahirap na wala sya I wanted her to be proud gusto ko ikwento nya sa mgà angels that she raised a strong and pretty girl, hahaha, kaya ayun umattend kami ni Jim, andun din sina kuya. Nung nag speech na si Jim, nalaman kong alam nyang sina mommy ang bigay ng scholarship nya at matagal na nyang alam pero hindi nagbago yung pakikitungo nya sa akin, it was a dramatic spéech, pati mga teachers at mga high school na kasama namin nakiiyak na, even the parents, pero sya cool lang sa pag dedeliver ng speech nya. Her speech theme is about the gain in losing, after ng speech nya may standing ovation pa, I knew that the speech was for me, tinignan nya ako ng nakangiti pagkatapos nag salute sya sa akin. I knew back then na ang magiging rolé namin sa isa't isa is to secure each other's happiness, kaya hanggat hindi ko pa sya nakikitang masaya't may boyfriend hindi din ako mag seseryoso sa lalaki, kaya kailangan magka boyfriend muna sya bago ko sagutin yung nanliligaw sa akin. Magiging masaya sya at magkaka-boyfriend sya no matter what it takes, itaga nyo yan sa abs ni fafa Dior whahahhahhahaahhah!!!!
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD