More than anything
Apat na taon na ang lumipas. Magsasummer na naman. Ganoon kabilis lumipas ang taon na hindi parin siya bumabalik. Hindi naman ako nawawalan ng pag-asa. Kahit isang taon pa ay makakapaghintay ako.
"Phoebe. Wag mong sabihin sakin na aakyat ka sa puno nang nakatoga?" Nanatili akong nakatingala sa puno kung saan kami madalas umupo. Hawak ko ang diploma kong nakalukot at suot ang nagpapatunay na kailangan ko naring iwanan ang building na 'to. Tapos na ang pag-aaral ko dito. Sa susunod na pasukan ay sa kabilang building na ang papasukin ko. Ito na ata ang kahuli hulihang beses na mabibisita ko ito.
"Mamimiss ko ang lugar na 'to." daing ko. Pinunasan ko ang luhang lumandas sa pisngi ko. Nandito lahat ang magagandang alaala naming dalawa. Nandito lahat ng mga salitang bini
