All eyes were on us when we entered the venue. Sa main hall iyon ng isang kilalang hotel kung kaya’t napakalaki ng lugar at marami akong nakikitang mga tao. The place were beautifully decorated with such a classy ambiance. Hindi ako sanay sa ganito but I have to act on it. Tatahimik na lang ako at ngingiti palagi para iwas pagkakamali. Of course, hindi rin ako aalis sa tabi ni Kervy.
May mga iilang bumabati kay Kervy habang naglalakad kami at kasabay niyon ay ang pagtama ng mga mata nila sa akin. I can’t even read or say what’s with their faces while looking at me dahil hindi kami humihinto para makipag-usap sa mga iyon. Diretso lang ang tingin ni Kervy sa daan kung kaya’t ganoon na lang din ang ginawa ko.
Nakita ko ang isang malaking lamesa sa pinakaharap ng stage. Habang papalapit kami
