“A-Ahh!” Daing ko nang ilapat ko na ang paa ko pababa ng aking sasakyan pagkauwi ko.
Dahan-dahan akong naglalakad at pakiramdam ko ay babagsak ako ano mang oras dahil sa hapdi ng talampakan ko. Hay! Karissa, bakit ba naman kasi kailangan mo pang tumakbo at iwan ang sapatos mo? Hay naku! Hindi dapat ako ang umiwas sa kan’ya, hindi naman ako ‘yong nanloko at nang-gago. Huli na para maisip ko pa ang bagay na iyon, nandito na ako at nasasaktan ang paa.
“Ay!” Tili ko nang biglang umangat ako mula sa semento.
“What the hell happened to you?” Seryosong tanong ni Argus habang buhat-buhat ako.
Napatitig ako sa mukha niya, at naninibago sa kan’ya. Seryoso siya ngayon, himala. Wala kaya siya sa mood?
“Nasugatan lang paglalakad pauwi,” pagdadahilan ko sa kan’ya kahit na alam ko namang napaka-impo
