Demirkan ve ben dans etmeye devam ederken içimde kötü hisler vardı. Demirkan’ın kolları bana huzur verse de istemsiz kötü hislere kapılıyordum. Sanırım hamilelikten kaynaklanıyordu. Hormonlardan dolayı devamlı kötü şeyler düşünüyordum.
Demirkan ve Korel’e ya da aileden birine bir şey olacak diye korkuyordum. İşin garibi Korel de sürekli rüyalar görüyordu. Dün gece yine kâbus görmüştü ve ağlayarak yanımıza gelmişti. Bakışlarımı oğluma çevirdim. Annem ve Belemir teyzenin yanındaydı. Onlarla sohbet ediyordu.
Kalbimdeki bu sıkıntıdan kurtulamıyordum. “Neyin var? Gergin gibisin. Asıl gergin ben olmalıyken… Bu elbisenin içinde ne kadar güzel göründüğünün farkında mısın? Herkes sana bakıyor ve herkesi öldürmek istiyorum.”
Demirkan’ın sorusuyla ona döndüm. “Sevgilim bu elbise içinde güzel gö
