“Bu gece çalışacağım”
“Biliyorum hayırlı işler”
Yavuz oturduğu koltuktan kalkmamış, hatta kahvesini yudumlarken gazetesini okumaya devam edip bana bakmamıştı.
“Yalnız kalma arkadaşlarınla falan buluş”
“Belki buluşurum”
“Kimler tanıyor muyum?”
“Bilmem birçok arkadaşımı tanımıyorsun”
“Doğru, şimdiden iyi yıllar dilerim”
Kimlerle buluşacaktı acaba kapıdan çıkarken son kez dönüp arkama baktım, salonun köşesinde dün gece neşeyle hazırladığımız çam ağacı duruyordu. Tüm süslerini tek tek takmış ışıklarını çevresine dolamıştık yaktığımızda sanki büyülü gibiydi şimdiyse basit üzeri oldukça kalabalık yapay bir ağaçtı. Ne zaman eve geleceğimi bilemiyordum Yavuz’un hediyeleri evimdeydi ne zaman gelirsem o zaman ağacın altına bırakırdım.
****
“Tamam şef”
“Ölçülere dikkat et, aynı tadı vermel
