Humagalpak si Bea sa loob ng bar, ang tunog ng kanyang tawa ay tila hindi natitinag ng anuman. Si Helena, na nagbihis nang maayos, ay nanonood sa kanya, nagtataka kung ito ba ay senyales ng pagkabaliw o simpleng kasiyahan lamang.
"Kita mo ang mukha ni Harley? Mukha siyang nagmamaktol na ama!" tawa ni Bea.
"Bea, ano ba... tumigil ka nga. Baka marinig niya tayo." sabi ni Helena, ngunit hindi napigilan ang pag-ibig ng tawa ni Bea.
Nag-iling si Helena, nag-aalala na talagang baka baliw na si Bea. Nang bumaba sila sa building, naisip ni Helena na kasama nila si Harley, ngunit nakita nilang nakahilig siya sa kanyang sasakyan, pinapanood silang lumabas. Sumimangot siya nang nahagip niya sila sa kanyang tingin.
Muntik na halakhak ang narinig ni Helena mula kay Bea, kaya't nilingon niya ito na
