Magkakasunod kong kinusot ang aking mga mata at baka namamalikmata lamang ako. Kahit sa picture ko lang ito nakita ay tanda ko ang babaeng ito. Dali-dali akong lumapit dito upang kausapin ito. Ngunit nagulat ako nang bigla akong harangin ng apat na babae habang nakangisi.
“Hindi mo siya puwedeng lapitan. Pag-aari namin siya!” anas naman ng isang babae. Napansin ko rin na may pasa ang mukha ng babaeng balak ko sanang lapitan. Mariin kong ikinuyom ang aking mga kamao.
Agad akong tumalikod para lumapit kay Banara na ngayon ay nakaupo sa bakanteng papag.
“Unang beses kong makulong—Ganito pala ang pakiramdam, feeling ko ay hindi na ako makakalabas ng kulungan—” narinig kong sabi ng aking kaibigan.
“Ako sana'y na sana’y, kaya hindi na bago sa akin ang makulong!” Sabay higa sa papag. Agad a
