Nanginginig ang mga tuhod ko. Ramdam ko rin ang takot at kaba nang makapasok ako sa kwarto. While watching my hands were shaking I turned it into fist.
Bigla na lang nawala ang pagkauhaw ko dahil sa mga titig ni Alonzo sa akin doon sa harapan ng kanyang kwarto. Kakaiba ito, kinilabutan ako sa paraan nang pagmasid niya sa akin sa pintuan.
Until now I can still remember how his dad punch his face so hard. Pero wala siyang emosyon kahit ilang beses itong nakatanggap ng suntok galing kay Tito Enrico. Para bang manhid na ito sa pananakit ng kanyang ama.
Humiga ako sa kama at dilat pa rin ang mga mata ko. Hirap akong makatulog sa gabing iyon habang iniisip ko ang itsura ni Alonzo. He is really scary. Iba siya kung makatitig sa akin parang anumang oras kaya niya akong patayin.
Halos pa-umaga
