MY YUMMY NINONG SPG

​“Lord, patawad po agad.” ​'Yan ang unang lumabas sa bibig ko habang nakatingin ako sa salamin ngayong Linggo ng umaga. Hawak ko ang isang puting dress na binili ko pa online. Ang ganda sana, ang inosente tingnan. Bagay na bagay sa mukha ko. Sabi nga nila, kaya daw Angel ang pinangalan sa akin dahil mukha daw akong ibinaba mula sa langit. Maliit na mukha, inosenteng mga mata, at porselanang balat. ​Pero kung nakikita lang sana ng mga tao kung ano ang tumatakbo sa utak ko, panigurado, baka akalain nilang galing ako sa pinakailalim ng impyerno. ​Virgin ako. Oo, sa edad kong twenty-two, never pa akong nagka-boyfriend. Never pa akong nahalikan. Never pa akong na-attract sa mga lalaking kasing-edad ko na panay ang papansin sa akin sa campus. Hindi sa nagmamalinis ako, at lalong hindi dahil sa wala akong gana sa mga ganyang bagay. Maniwala kayo sa akin, puro libog ang nasa isip ko kapag nag-iisa ako sa kwarto. ​Ang problema? Isa lang ang laging laman ng mga pantasya ko. Isang lalaking imposibleng maging akin dahil bukod sa may edad na siya, tingin niya sa akin ay isang musmos na kailangan laging bigyan ng Chuckie. ​Si Ninong Ben. ​Oh my god. Ben. Pangalan pa lang niya, parang gusto ko nang mag-split. Hindi ko siya kadugo. Matalik na kaibigan siya ng Papa ko mula pa nung college sila. Trenta'y otso na siya, walang asawa, walang girlfriend, at ang pinakamalalang parte? Sobrang hot niya. Yumong-yummy. Yung tipong kahit nakapambahay lang siyang t-shirt at basketball shorts, bakat na bakat yung matitigas niyang muscles at yung ugat sa mga braso niya na sarap kagatin. ​“Angela! Ano ba, bababa ka ba diyan o ipapakain ko na sa aso 'tong itlog at hotdog?!” ​Naputol ang pagnanasa—este, pagpapantasya ko nang marinig ko ang matinis na boses ng paborito kong ina. Si Mama Jane. ​Mabilis kong isinuot yung puting dress, nagpahid ng kaunting lip tint para kunwari natural pinkish lips, at patakbong bumaba ng hagdan. Naabutan ko si Mama na nakapamaywang sa harap ng hapag-kainan, nakataas ang isang kilay habang pinasadahan ako ng tingin mula ulo hanggang paa. ​“Ayan, ganyan ang suotin mo. Mag-ayos-ayos ka naman minsan,” sabi niya sabay irap, pero alam kong concern lang siya. Umupo ako at kumuha ng kanin. “Sa totoo lang anak, ewan ko ba kung kanino ka nagmana. Hindi ka naman ganyan kaputi. Hindi ka rin naman kasing-kinis ko nung kabataan ko. Jusko, noong ka-edad mo ako? Buong barangay ang in-love sa akin! Hindi ako magkandaugaga sa dami ng manliligaw na nag-aabang sa labas ng gate natin!” ​Napabuntong-hininga na lang ako habang sumusubo ng hotdog. “Ma, pang-isang libong beses ko na po yatang narinig 'yan ngayong buwan.” ​“Aba, sinasabi ko lang ang totoo!” Banat niya habang nagsasalin ng kape. “Kaya nga nagtataka ako bakit hanggang ngayon, wala kang naiuuwing lalaki dito. Namamaga na ba 'yang ganda mo at walang nagkakagusto sa'yo? O baka naman masyado kang maarte?” ​“Hindi po ako maarte, Ma. Wala lang po talagang pumapasa sa standards ko,” sagot ko, at sa isip-isip ko, Paano papasa eh mukhang mga totoy yung mga nag-a-approach sa akin kumpara kay Ben? ​Biglang may yumakap mula sa likod ni Mama. Si Papa Lando. Hinalikan niya sa pisngi si Mama na parang teenager na kinikilig. “Hayaan mo na 'yang si Angela, Ma. Tama naman siya, dapat mataas ang standards niya. Pero siyempre, walang tatalo sa ganda mo. Kaya nga patay na patay ako sa'yo eh. Kahit sampung barangay pa ang kalabanin ko noon, ikaw lang talaga ang reyna ko.” ​Napangiwi ako habang pinapanood silang magharutan sa harap ng hapag-kainan. “Pa, Ma, kumakain po ako. Pwede bang mamaya na 'yang PDA niyo?” ​Sinamaan ako ng tingin ni Mama pero namumula ang mga pisngi niya. “Kumain ka na nga lang diyan, inggitera. Ah, bago ko makalimutan, dadaan nga pala si Ben ngayon. Dito siya manananghalian.” ​Parang tumigil ang pag-ikot ng mundo ko. Muntik ko pang maibuga yung kape na kakainom ko lang. ​Si Ben? Pupunta dito?! Ngayon?! ​“P-Po? Bakit daw po?” pilit kong pinapakalma ang boses ko, kahit na sa loob-loob ko ay nagwawala na ang lahat ng internal organs ko. ​“May ipapatingin lang daw na blueprints sa akin tungkol dun sa project niya sa kabilang bayan,” sagot ni Papa habang umuupo sa tabi ni Mama. “At saka namimiss na rin daw niya ang luto ng Mama mo. Alam mo naman 'yung mokong na 'yun, laging sa fast food kumakain kasi walang nag-aasikaso sa bahay nila.” ​Pagkarinig ko nun, mabilis pa sa alas-kwatro akong tumayo. ​“Saan ka pupunta? Di ka pa tapos kumain!” sita ni Mama. ​“Magpapalit lang po ako ng damit! Nalanghap ko po kasi yung amoy ng bawang, baka kumapit sa buhok ko!” palusot ko bago ako tumakbo paakyat ng hagdan. ​Kailangan kong mag-ayos. Yung puting dress na suot ko? Masyadong inosente. Kailangan ko ng medyo... alam niyo na. Yung tipong 'hi, I am a grown woman' na awra. Halos itapon ko lahat ng laman ng kabinet ko hanggang sa mahanap ko ang isang fitted na v-neck shirt na kulay red at isang denim shorts na saktong-sakto lang ang ikli para ipakita ang maputi kong hita. Naglagay ako ng konting perfume sa leeg ko, nag-ayos ng buhok, at nag-retouch. ​Okay, Angela. Act natural. Landiin mo ng slight. Konting kagat-labi, konting pa-cute na tingin. Baka sakaling gumana na ngayon. ​Eksaktong pagbaba ko, narinig ko ang pamilyar na ugong ng makina ng sasakyan sa labas. Yung itim na Ford Everest ni Ben. Bumilis ang t***k ng puso ko. Parang may drum na tinutugtog sa dibdib ko habang naglalakad ako papuntang sala. ​Bumukas ang pinto, at pumasok siya. ​Holy mother of abs. ​Naka-navy blue na polo shirt siya na bumabakat sa malapad niyang balikat, at maong pants na bumabagay sa mahahaba niyang binti. Medyo magulo ang buhok niya, at may manipis na bigote at balbas na mas lalong nagpadagdag sa pagiging manly niya. Yung amoy niya? Amoy mamahaling pabango na may halong amoy ng bagong paligong lalaki. Kumakaway siya kela Papa nang magtama ang paningin namin. ​Ngumiti siya. Yung ngiting nagpapalaglag ng panty ko araw-araw kahit sa isip lang. ​“Uy, Angel,” bati niya. Ang lalim ng boses niya. Parang hladang kape sa mainit na tanghali—nakaka-adik. “Lumaki ka na naman yata ah?” ​Humakbang ako palapit sa kanya, nilalaro ang dulo ng buhok ko, at ngumiti nang pinaka-sweet at pinaka-flirty kong ngiti. Sinalubong ko ang mga mata niya at bahagyang ibinaba ang paningin ko sa dibdib niya bago ibinalik sa mukha niya. ​“Hi, Ninong Ben,” malambing kong sabi, sinadya kong pahabain ang pagbanggit sa pangalan niya. “Na-miss po kita. Napansin niyo po pala? Ano pong lumaki sa akin?” I arch my back ever so slightly, letting the v-neck do a little bit of talking. ​Tumingin siya sa akin, kumunot ang noo, at pinagmasdan ako mula ulo hanggang paa. Eto na. Eto na yung moment. Baka sakaling mapansin niya na hindi na ako bata. Baka sakaling makita niya na may kurba na ako— ​“Yung pisngi mo, tabatsoy,” natatawang sabi niya sabay gulo sa buhok ko na parang aso. “Kumain ka na ba? Parang pumuputok na 'yang pisngi mo eh. Saka bakit naka-shorts ka ng ganyan? Ang lamig-lamig dito sa inyo dahil naka-todo ang aircon, baka sipunin ka. Mag-jogging pants ka nga dun.” ​Put— ​Gusto kong sumigaw. Gusto kong i-umpog ang ulo ko sa pader. Manhid! Sobrang manhid! Ako na nga 'tong nagpapa-cute, sasabihan pa akong tabatsoy ang pisngi at pagsuotin ng jogging pants?! ​Naningkit ang mga mata ko pero pinilit kong panatilihin ang ngiti ko. “Ang init kaya, Ninong. Saka dalaga na po ako, uso po ang ganitong porma.” ​Tumawa lang siya ng malakas, yung tawang parang wala siyang pakialam sa mundo, at binalingan si Papa. “Lando, pambihira, kailan pa natutong mag-inarte 'tong inaanak ko? Dati uhugin lang 'to na nakiki-angkas sa likod ko ah.” ​Bumagsak ang balikat ko. Lord, bakit niyo naman po ginawang manhid ang lalaking 'to? Wala ba siyang radar para sa malalanding galawan? Bakit ba parang hanggang ngayon, dose anyos pa rin ang tingin niya sa akin? ​Pero bago pa ako tuluyang mawalan ng pag-asa, lumapit si Mama mula sa kusina, may bitbit na pitcher ng juice. ​“Oh Ben, mabuti naman at andito ka na. Naayos na ba natin yung usapan natin kagabi?” tanong ni Mama. ​Kumunot ang noo ko. “Anong usapan, Ma?” ​Bumaling sa akin si Ben. Nawala ang mapang-asar na ngiti niya at naging seryoso ang mukha niya—na mas lalong nagpa-hot sa kanya. Naglakad siya palapit sa akin, sobrang lapit na naaamoy ko na ang mint sa hininga niya. Tumingala ako sa kanya, naghihintay kung anong sasabihin niya. ​“Angel,” panimula niya, boses niya'y medyo malalim. “Kinausap ko ang Papa at Mama mo kagabi. Kasi yung condo ko, pinapa-renovate ko, at aabutin yun ng dalawang buwan.” ​“Oh? T-Tapos?” nauutal kong tanong, ang puso ko'y parang sasabog na sa kaba at excitement. ​Ngumiti siya at tinapik ang balikat ko. “Dito muna ako titira. Sa kwarto sa tabi ng kwarto mo. Sana okay lang sa'yo na magkasama tayo araw-araw sa loob ng dalawang buwan?” ​Nanlaki ang mga mata ko. ​Dalawang buwan? Sa kabilang kwarto ko? ​Napalunok ako ng malalim. Kung kanina ay humihingi ako ng tawad sa Lord, ngayon ay parang gusto kong magpasalamat. Dahil baka sa loob ng dalawang buwan na 'to... hindi ko na mapigilan ang sarili ko. ​Game on, Ninong Ben. Wala nang bawian.