Be My Girlfriend

Kabanata 4

Kabanata 4

Dahil sa pagkapikon ay iniwan kami ni reyan. Wala kaming ibang ginawa kung hindi ang asarin siya. Masiyado kasing torpe saka sarap asarin dahil madaling mapikon. Tumawa kami ni Joe ng iwan niya kami dahil sa pagkapikon Niya.

"Ang bilis talaga mapikon non," tumatawang sabi ni Joe.

I laughed. "Sinabi mo pa," I said.

Narito pa rin kami sa canteen dahil vacant ang sunod na subject namin. Napatigil ako sa pagtawa ng may naramdaman akong umakbay sa akin. I saw Joe how shocked she is. Sinulyapan ko kung sino ang pesteng hinayupak ang aakbay sa akin.

Nang makita ko kung sino Siya ay nangunot ang noo ko. "What?" Mataray na tanong ko.

Inalis ko ang kamay niyang nakaakbay sa akin. Saka ko siya sinamaan ng tingin pero ang walang hiyang hinayupak nginisihan lamang ako.

"Babe, can I sit beside you?" He asked me.

Narinig ko pa ang pagtikhim ni Joe. Nag iwas Siya ng tingin upang itago ang kumakawalang ngising aso niya.

"Don't call me babe!" I hissed! "I'm not your girlfriend!" I said and glared at him.

He sat beside me. Narinig ko pa ang bulungan at singhapan ng ibang studyanteng nakatingin sa amin. Mga epal! Kung gusto niyo siyang katabi, inaya niyo na dapat!

"Yeah right?" He sigh. "Your not my girlfriend but..." Pinutol Niya ang sunod na karugtong.

Kumunot ang noo ko. "But?" I asked him.

Tinampal ko ang kamay niyang aakbay na ulit sa akin. "Because your my future girlfriend and..." Ayon na Naman Ang pabitin niyang wika.

"And?" Nakataas ang Isang kilay na tanong ko.

He bit his lower lip. "And soon to be my wife," he smirk but he said that with a serious tone.

Napaawang ang labi ko sa sinabi niya. Narinig ko pang mahina at impit na kilig ni Joe. Nang binalingan ko siya ay nakatingin na ito kay Ren.

"Are you already courting her?" Nakangising tanong niya kay ren.

I glared at her but she just laughed when she saw my reaction. "Did she tell you that I'm courting her already?" He asked her.

Umirap ako dahil doon. "I thought, your already courting her because I saw the both of you, kissing!" Joe said with a big smile on her face.

I look away. "To be honest, plano ko pa lamang siyang ligawan pero mas maganda siguro kung kami na, ano?" He said with a playful tone.

"Really? You have a point too!" Nakangising wika ni Joe, mukhang magkasundo na ang dalawa ah?

"She's already mine..." He said and look at me. "It's either, she like it or not, she is only belong to me." He said seriously.

Umirap ako dahil sa sinabi niya. "I'm not yours!" I corrected him.

Umangat ang gilid ng labi niya. "Of course, your not mine but soon to be mine!" he said and wink.

Uminit ang pisngi ko sa sinabi niya. Narinig ko ang ibang taong nagtilian ng marinig nila kung anong sinabi nitong hinayupak na ito. Hindi pa ako nakaka recover sa sinabi niya ng halikan niya ako ng mabilisan sa labi at walang pasabing umalis.

"Kyaahh... Nakakakilig..." Sabi ni Joe sabay yugyog sa akin.

Nahihilo ako sa pagyugyog nito sa akin. Hindi ko alam na ganto pala kiligin ang isang ito. Sa susunod ay lalayo na ako.

"Sandali! Tama na! Nahihilo na ako!" Sabi ko sa kaniya.

Tumigil naman siya pero hindi natigil ang kilig niya. Umiling nalang ako dahil doon at umirap sa kawalan. Hindi ako makapaniwala sa lahat ng sinabi niya sa akin. Hindi ko alam kung maniniwala ba ako o hindi. Sobrang nakakapanibago, kagabi lamang kami nagkita tapos may paganoon agad?

"Anong nangyari dyan kay Joe?" Tanong ni Nathan.

Ganoon parin si joe hindi makaget over sa kilig. Nakarating na si Nathan at iyong iba ay hindi na dumating pa.

Mukhang busy ang mga luko. "Ewan ko," nagkibit ako ng balikat.

Lumingon Siya kay Joe saka kinuha ang atensyon niya. "Joe, okay ka lang? Para kang baliw!" Tumatawang sabi ni Nathan.

Nakita ko kung paano nagulat si Nathan sa agarang pagsabunot ni Joe. "Aray! Ano ba? Ayos ka lang ba? Masakit! Bitaw na! Inaano kita? Hoy! Abat masakit!" Sigaw ni Nathan.

Pinagtitinginan kami ng mga tao dito sa canteen. "Kyaahhh... Bakit ngayon ka lang? Hindi mo narinig at nakita iyong kanina? Sayang ka! Alam mo bang may nanliligaw kay Deena?" Sunod sunod na sabi nito.

Halos maiyak na si Nathan dahil kakasabunot nito. Gusto kung matawa kaso pinigilan ko.

"Pwede mo namang ikwento sa akin ng hindi ako sinasabunutan hindi ba?" Inis tanong ni Nathan.

Agad namang bumitaw si joe sa kaniya. "Sorry, kinikilig Kasi ako!" ayon at tumili na naman.

Daig niya pa ako! Ako nga ang sinabihan pero hindi naman ako ganiyan. Umiling ako. "Mabuti naman! Sakit ng anit ko!" Reklamo ni Nathan.

Natawa ako kaya nakakuha ako ng masamang tingin mula sa kaniya. "Oh ano na?" Inis na baling ni Nathan kay Joe.

Ikinuweninto ni Joe ang nangyari kanina. Ang kaninang galit na expression sa mukha ni Nathan ay napalitan ng tili. Mas malakas pa ang tili niya kaysa kay Joe. Napatingin at Panay ang sulyap nila sa table namin. Nahihiya ako sa pinaggagawa ng dalawang kasama ko.

"Magsitigil nga kayo riyan," saway ko sa kanila.

Agad naman akong binigyan ng ngising aso ng dalawa kaya napairap ako. "Ang bagal naman niyang manligaw!" Umiiling na sabi ni Nathan.

Sinamaan ko siya ng tingin kaya natawa silang dalawa. "Malay mo, baka tumino ka sa kaniya!" tumatawang sabi ni Joe.

Hindi ko nalang sila pinansin. Tumayo ako saka naglakad na pabalik ng room. Agad namang sumunod ang dalawa sa akin. Hanggang ngayon ay hindi parin natatapos sa pagkabaliw ang dalawa. Hindi ko rin alam kung bakit ganiyan sila kiligin. Umiling nalang ako saka nagpatuloy sa paglalakad. Nasa third floor ang room namin.

Meron namang elevator at hagdan. Pero dahil tamad akong umakyat ay nag elevator nalang ako. Narinig ko pa ang tawag ng dalawa sa akin pero hindi ko na sila pa sinulyapan. Hinintay ko na lamang sila sa loob ng elevator.

I rolled my eyes of them. Ibinalik nila ang tingin sa harap. Room 205 ang room namin sa third floor. Minsan natatakot ako sumakay sa elevator dahil puro negative ang pumapasok sa utak ko. I mean parang natatakot ako na baka ma stock ako sa loob nito. Bumukas ang elevator kaya lumabas na kami. Naglakad akong walang imik papuntang room namin.

Pagkarating ko roon ay kakaunti palang ang tao. Pagkadaan ko narinig ko pa ang tatlong babaeng nagbubulungan. Naglakad ako papalapit sa upuan ko. Hindi ko nalang pinansin kung anong sinasabi noong tatlo. Siguro may gusto sila doon kay Ren kaya ganiyan. Sumunod ang dalawa sa akin. Umupo sa tabi ko si joe at bumalik sa upuan naman si Nathan.

Mayamaya pa ay nagsidatingan na ang ibang ka blockmates ko. Nakita ko ring pumasok na ang Ilang kaibigan ko. Kasunod nila ay ang teacher namin. Tulad nga sabi niya ay may quiz kami ngayon pero dahil nasa hurry siya ay bukas nalang. Buti nalang at bukas pa ang quiz kaya makakapag review pa ako mamayang gabi. Nagpaalam ang teacher namin sa tle dahil may meeting raw siya.

Nang umalis ay nag ingay na naman ang room namin. Hindi ko man lang tinapunan ni katiting na sulyap si ren. Dahil kapag nakatingin ako ay sasabog ang puso ko. Hindi ko alam kung bakit naging ganto ang t***k nito. Normal pa ba ito? Siguro bukas o sa weekend ay magpa appointment ako. Papacheck ko nga kung normal pa ba ang t***k ng puso ko.

Umiling ako saka itinuon ang tingin sa harapan. Pero sa gilid ng mata ko ay nakita ko ang ngising aso ni Joe sa akin habang tumataas baba ang kilay niya. Nilingon ko siya saka sinamaan ng tingin pero nagpatay malisya lamang siya. Ibinalik ko ulit ang tingin sa harapan. Last subject na Namin ito and then uwian na.

I'm excited to go home. I need to review my notes because we have a quiz tomorrow. Also, I won't let myself sleep late at night later. Si Nathan ang magda-drive ulit pauwi. Nasa front seat si lilly at nasa passenger seat naman kami ni Joe.

"Buti nalang at na move ang quiz natin bukas sa tle," sabi ni lilly.

"Oo nga, eh!" sabi ni Joe.

"Hindi pa naman ako nag review, kayo?" Tanong ko.

"Para namang kasing talino ko si Reena..." sabi ni Nathan.

Natawa kami dahil doon. "Hindi na ako magtataka kung siya ang valedictorian!" tumatawang sabi ko.

"Sinabi mo pa," sabi Joe.

"Sana man lang kahit kalahating talino man lang ay makakuha ako!" tumatawang sabi ni lilly.

Napailing nalang kami at sabay na tumawa. Nakarating na kami sa apartment. Lumabas na kami saka pumasok sa loob ng bahay. Dumiretsyo ako agad sa aking kwarto upang makapagpalit na ng damit. Pagkatapos ko magbihis ay nagpunta ako sa kitchen. The smell of delicious food that can make me more starved.

"Anong ulam natin?" Tanong ko pagkalapit.

Tumingin Siya sa akin. Tapos na niyang nailuto ang kanin. "Sinigang na baboy," nakangiting Sabi niya.

It's my favorite dish. I genuinely smiled at him. "Really? That's our favorite dish." I said.

"Of course, call the others. Luto na ito!" sabi niya.

I nodded. I went to the living room to invite lilly and Joe. "Kakain na raw," I said.

"Anong ulam?" Tanong ni Joe.

Tumayo na ang dalawa. Sabay na kaming naglakad papuntang dining area. " Our favorite dish, sinigang na baboy!" masayang sabi ko.

Agad namang nagliwanag ang mukha nilang dalawa at walang pasabing tumakbo papuntang dining area.

"Aba dahan dahan naman baka matapon ang sabaw!" rinig kung sigaw ni Nathan.

Natawa ako sa nadatnan. Nag uunahan ang dalawa. "O ikaw payat, halika na at kakain na tayo!" sabi niya.

Payat mo mukha mo. Pero dahil nasa mood ako ay hindi na ako umangal. Umupo na ako sa tabi ni Joe. Nasa harapan namin si Nathan at lilly. Nagsimula na kaming kumain. Nang matapos ay si Joe ang naglinis ng pinagkainan namin. Ako naman ay nagtungo agad sa kwarto ko pero bago ako makarating ay narinig ko ang tanong ni Nathan.

"Aga mo naman matulog, ah?" Tanong niya.

Lumingon ako sa kaniya. "Hindi naman, gusto ko lang namang maagang mag review para hindi ako matulog ng late mamayang gabi." sabi ko.

"Ah, hindi ko alam na nag-aaral ka pala!" tapos humalakhak Siya pagkatapos.

"Hindi porket tamad ako ay hindi na ako mag-aaral!" Umirap ako.

Pero tinawanan niya lamang ako. Umirap ako saka tumalikod na. Naglakad na ako papuntang kwarto ko. Kinuha ko ang notebook ko sa bag saka ako dumampa sa kama. Nagbasa lang ako ng kaunti saka ko isinaulo ang mga ito. Nang matapos ay inilagay ko ang notebook ko sa table dito sa gilid ng kama ko. Saka ako umayos ng higa.

Tumitig ako sa kisame saka ko ulit inulit ang mga nireview ko. Pinaulit ulit ko iyon. Tumingin ako orasan rito sa gilid ng kama ko kung saan ko inilagay ang notebook ko kanina. Masiyado pang maaga para matulog. Hindi pa naman ako inaantok kaya nag open muna ako ng social media.

Matagal ko ng hindi ito ginagamit pero laking gulat ko ng mag pop up sa notification ko ang pangalan ni Ren. He added me on f*******: and on my other social media accounts. I stalk him. Nakatagilid siya sa profile picture niya. Naka pormal suit Siya at Kitang kita kung gaano katangos ang ilong niya. Maging ang perpektong panga niya mapapansin rin.

Blurd ang theme niya maliban sa picture niya. Nagulat ako ng biglang tumunog ang messenger ko. I open it and I saw Ren chat on me.

Ren:

Done stalking me?

Nagulat ako sa tanong niya. Agad akong bumalik sa profile niya at doon ko nakitang nag react pala ako. Agad ko namang tinanggal pero binalik ko rin agad. Dahil sa pagpapanick ko ay hindi ko alam kung anong gagawin ko. Anong sasabihin ko? Nakakahiya naman!

Deena:

No, I mean yeah.

Nakagat ko ang pang ibabang labi ko. Pinagpapawisan ako na hindi naman dapat dahil normal lamang iyon.

Ren:

Really? Then how's my profile picture, is it good or not?

Kumunot ang noo ko. Inulit ko pang basahin ang sinabi niya.

Deena:

I don't know! Why did you asked?

Ren:

Nothing! You've reacted on my photo, I assume you love it.

Mas lalong kumunot ang noo ko sa sinabi niya.

Deena:

Asa!

Ren:

Haha! Don't worry babe, I'm all yours!

Napangiti ako sa hindi ko alam na dahilan. Uminit ang pisngi ko dahil sa huling nabasa ko.

Deena:

Yuck! Assuming!

Tumawa ako sa sariling reply.

Ren:

Hahaha! Sleep ka na ba?

Tumingin ako sa orasan at nakita kung alas nuwebe na ng Gabi. Sabi ko nga matutulog ako ng maaga eh.

Deena:

I will sleep now! Good night!

Ren:

Good night babe! See you tommorow I will love you for the rest of my life!

Deena:

The f**k!

Ren:

Hahaha!

Umiling nalang ako saka ako nag log out. Pumikit ako na may ngiti sa aking labi. I don't know why I fell this unfamiliar feeling.