THISA IRENE
“Bahala na nga!” nagmamadali akong lumabas sa apartment ko dahil pupuntahan ko siya sa hotel niya.
Ayaw ko naman na malaman nila mama na pinabayaan ko siya. Hindi ko na lang isinama si Thiara at ako na lang mag-isa. Nang makarating ako sa hotel ay dumiretso na lang ako sa hotel room niya. Nag-doorbell ako pero wala namang nagbubukas.
Ten minutes na akong panay doorbell pero wala pa rin hanggang sa may nagsabi sa akin na wala vacant na ang room. Wala na raw dahil kanina pa umalis.
“Saan naman kaya siya pumunta? Huwag niyang sabihin na pumunta siya sa airport para umalis na?” biglang sumasakit ang ulo ko sa kanya. Pilay na nga gala pa. Kung saan na naman kaya siya pumunta.
Nagcheck ako kung may flight ba ngayon papuntang Pilipinas. Wala naman kaya nasaan naman kaya ang lalak
