.
.
“ถิงไม่ยอมออกมาเลยค่ะ น่าจะยังตกใจอยู่ ลี่เลยให้พักสักวัน”
“อือ...ฝากดูแลด้วยนะ เดี๋ยววันนี้ฉันจะรีบกลับ”
“ได้ค่ะ...แล้ว...วันนี้คุณหยกไปทำงานเองหรอคะ?”
“อือ”
อาลี่ทำหน้าไม่สบายใจอยู่พักหนึ่ง และต้นหยกก็สังเกตเห็น มันเป็นท่าทางที่เดาได้ไม่ยากว่าอาลี่กำลังกังวลเรื่องอะไรอยู่ ต้นหยกเลยจับไปที่บ่าของอาลี่เบาๆ
“ไม่มีอะไรหรอกอย่าคิดมากเรื่องฉันเลย เฮียชุนแค่ยังไม่ตื่น ฉันก็ไม่อยากกวนก็แค่นั้น”
“ก็ลี่เป็นห่วงคุณหยกนี่คะ คุณหยกต้องมาเจอแต่เรื่องแบบนี้”
“ขอบใจนะ”
ต้นหยกยิ้มให้กับสาวรับใช้ที่ทำหน้าเศร้า ก่อนทั้งคู่จะพากันเดินไปห้องอาหาร แต่วันนี้ต้นหยกกลับดื่มแค่กาแฟแล้วรีบออกไปทำงานทันที ถิงที่ยืนแอบมองอยู่ไม่ไกลเมื่อเห็นต้นหยกออกไปก็รีบเข้ามาหาอาลี่ทันที
“คุณหยกโกรธฉันไหมจ้ะพี่ลี่”
“โกรธอะไรล่ะ ยังถามหาด้วยซ้ำ ตอนเย็นเห็นว่าจะรีบกลับมาดูใจแกเนี่ยแหละ”
“ถิงรู้สึกผิดมากเลยพี่ลี่ ไ
