An Everglow After Sunset

Chapter 16

"Oh. Tulog na?" Joanne asked when she entered the living room.

Tumango ako nang hindi siya tinitignan. Ang buong atensiyon ko ay nasa binibining mahimbing na natutulog sa kandungan ko.

"Ganyan talaga 'yan kapag meron siya. I don't know kung nagpapatingin siya pero sabi oo daw. Ewan ko. Kain tayo pagkagising niya."

I continued stroking her hair. There were traces of tears on her cheeks that I softly wiped off. I don't know what's happening to her but I'm glad she's fine when I'm around her and so am I.

The next days went smoothly. Alec went back to her condo and we spent most of our time there together though I still go back to my cousin's condo at night time. We watched movies and cuddled on the blankets. We did everything she wanted to comfort her. I love spoiling this girl, especially that she's low maintenance. I mean, I could spend every single peso in my account on her but she'll rather spend it on other necessary things.

"You'll stay here?" She asked, preparing to go to school to get her graduation robe and cap and to also attend their last rehearsal.

"I'll drop you off at school and probably roam around the area."

"We can just walk, Dymaun malapit lang naman."

I looked at my wristwatch to check the time. Yeah. It's still early, we can definitely walk.

"Sanaol may ka-HWW," Joanne shouted from our far behind.

"Anong HWW? HHWW 'yon 'di ba?" I shrugged and pinched her nose.

"Aray. Nakakarami ka na ah," busangot ang mukha niya at akmang hahampasin ang braso ko nang pumagitna si Joanne.

"Tsk. Bobo mo na ngayon, Alec. Magka-holding hands ba kayo? Harutan while walking 'yon, tanga! Tabi nga!"

Nilagpasan kami nito at diretsong tinungo ang pedestrian lane.

I was busy admiring her beauty when she pulled my shirt. I looked at her with a smile on my face.

"Yes? What is it, miss?"

She frowned and pointed at a kid who's talking—more like gesturing to an older man, asking for a... phone.

"He's like Mig when he's talking to you but he seems sad and lost."

"Is he?" I looked at the kid again, reading his gestures. This time, he's in front of a group of college students. He's frustratedly pleading, palms together rubbing each other. Though it shouldn't be like that.

He's in a basketball uniform, KENTALA on his back. Where did I hear of that word again?

I was in my deep thoughts when Alec pulled me towards the kid. He's holding back his tears. I remember myself when I'm lost and nobody understands me.

---

"When did you learn sign language?" I asked Dymaun nang makarating kami sa may gate ng university.

"I-in... ahh... W-when I was l-little... We—I s-studied A-ASL." Tumikhim siya pagkatapos noon ay iniba ang usapan hanggang sa makaalis na siya ay hindi na naibalik sa nangyari kanina ang usapan. He was acting a bit unusual.

"Okay ka lang, te?" Si Joanne pagkatapos hilain ang dulo ng buhok ko, sipping her tea. Nasa harapan na kami ng cafe. She texted me a while ago to meet her here.

"Oo. May iniisip lang." At nagpatuloy na kami sa pagpunta ng gym.

"Are you okay, kid?" Tanong ko sa bata nang makalapit kami pero patuloy lang siya sa pagkagat ng labi niya.

Tiningala ko si Dymaun at nang magtama ang paningin namin ay huminga siya ng malalim at lumuhod sa harapan ng bata.

And all of a sudden, gumagalaw na ang mga kamay at ulo niya katulad ng ginagawa ng bata kanina. There are no words coming out of their mouth. Just mere sounds that go with their gestures. Are they communicating?

Mangha ko lang na pinagmamasdan ang bawat paggalaw ng mga kamay nila. The kid's facial expression became sad after he dragged his hands from his face down to his chest level.

Maraming mga paggalaw ang nagawa nila may pagtagkil ng hinlalako sa baba, pagtapik ng hintuturo sa sa sentido, pagwisik ng mga daliri habang ang likod ng palad ay nasa noo, at iba pang pagbuo ng kung ano gamit ang mga daliri nila.

Sa huli ay may kinalikot si Dymaun sa kaniyang cellphone habang hinihimas ang buhok ng ngayo'y nakangiti ng lalaki.

Is he... But he can totally hear me and he can speak. Maybe he just has to learn it for a family member. Well, there are lots of existing love and one of those is Eros. The unconditional love that is accepting.

The days went on very well. I became busy with our company because I am planning to start working next month and Dymaun is also building up and handling his business.

My graduation also came. I graduated with flying colors as expected, duh! Well, when you love what you do you'll definitely excel, too. I was waiting for him after the program but he didn't come. He just texted that something came up and all of a sudden, he's in Pampanga. But, he managed to send me some carnations.

Funny how we entered this relationship without deeply knowing each other. Funny how I wanted him to meet my parents when I don't even know if he loves me. The last time I check, he only likes me. I chuckled at my thoughts.

Hindi na talaga siya nagparamdam noong graduation ko. Bukod sa flowers na pinadala niya, wala na. Hindi siya nagpakita. He called me the day after saying that he'll fly to Spain to visit her mama. Ganun talaga siguro.

"It's okay. I understand. Be safe."

I feel cold. What the f**k's happening with me? Arg! I miss him so bad.

"Let's go, baby?"

Mama's birthday came and we toured in some nearby countries. Ayaw na kasing lumayo pa nina mama dahil buntis din sina kuya Kiel sa kanilang second baby. Mas mabuti sana kung sa south ng Pinas na lang kami nagpunta pero anila'y may susunod pa naman.

May mga nagtangkang magpakilala at makipagkaibigan pero kapag naman sinasabi kong, "I have a boyfriend" ay lumalayo naman agad ang mga ito. Sana lahat ganoon. Kapag alam mong committed na, back off na. Don't try to commit a sin.

Marami akong nakuhang litrato ng mga lugar at pagkain na ipinost ko sa aking i********:. Natural lang na nasa f*******: din ang mga ito dahil konektado ang mga account ko sa isa't-isa.

May picture din ako sa isang restaurant sa Korea na tanaw ang mga naglalakihang digit(al post(er  ng mga hinahangan kong mga personalidad. Nakatagilid ako ng upo at hawak ang isang flute ng champagne.

With you next time. I wrote in the caption. Pinaulanan ang comment section ng mga kakilala na nagtatanong kung sinong tinutukoy ko. Andaming nagmemention ng kung sino-sinong lalaking hindi ko na matandaan ang mga mukha. Langya, Alec. Landi mo pala.

Natawa na lang ako. Ni walang socmed account ang pinariringgan ko. Nabasa ko rin ang comment ni kuya Jay.

jsalvatore

Shine bright like a dayamon♪～

I replied. Of course, madalang lang sumuporta sa lalaki ko 'to lalo na at kilala lang niya sa pangalan.

alec.salvatower @jsalvatore ai wow. Salamat naman no?

After that, I roamed around the place by myself. Wala lang. Senti lang. Namimiss ko boyfriend ko, bakit ba? Busy din siya sa parents niya eh. Family first. Hintayin niyong kami ang bumuo ng sariling family. Hihi.

Nagtatawagan naman kami ni Dymaun ng mga oras na bakante kaming pareho. Madalas sa madaling araw ay gigising siya para tawagan ako habang nag-aalmusal naman kami. Alam naman nila na may boyfriend ako pero to see is what to believe daw. Ewan ko ba. Basta I'm happy with just these. Kahit hindi magkasama, basta nag-uusap kami.

Nang makauwi kami ng Pinas ay nasa Spain pa rin siya. Inimbitahan ko siya sa birthday ni mama at ang sabi ay uuwi siya para makadalo at sa susunod ay ako naman ang isasama niya para makilala ang mga magulang niya.

It made me feel happy. At least, may plano siya na ipakilala ako. That means seryoso siya sa'kin at hindi lang napilitan dahil sa pangungulit ko.

"Okay ka lang, ate? Ano pang kailangang gawin?" Tanong ko sa asawa ni kuya na hinihimas ang kaniyang tiyan.

"Okay lang ako. Kailangan na lang tawagan yung caterer para iconfirm yung oras ng pagdating nila sa event's place." She smiled sweetly at me. Arg! Napakaganda, hindi ko alam ba't inayawan 'to dati ni kuya. Buti na lang naumpog at natauhan.

"Copy, ate. Ako na magfollow up. Yun na lang ba?"

"Yung diamond daw huwag mo kalimutan," she cutely chuckled. Ganito ba kapag buntis?

"Lapit ka nga, Alec."

"Po?" Nang makalapit naman ay inakala kong may ibubulong siya. Iyon pala ay kukurutin lang ang aking pisngi hanggang sa mamula ito at mangiyak-ngiyak na ako. Buti na lang at inawat ni kuya.

"Babe, huwag mo naman paglihian 'yan. Pangit oh."

"Ahhhh! Akala mo ba nakakalimutan ko na kung paano niyo ako purihin noong mga bata pa tayo? Uhugin ka nga noon kahit binata ka na! Hah! Sumbong kita kay mama!"

Ahh bwiset. Bumaba na naman ang lebel ng pag-iisip ko, bumabalik sa pagkabata. Kapag talaga mga kumag kausap ko, hindi ko mapigilang hindi pumatol. Mga palakang nagpapanggap na tao!

Everything's ready. Mag-aayos na lang ako at uupo, maghihintay sa mahal ko. What else should I do right? Ay, hindi ko pala event 'to pero wapakels. Hinihintay naman siya ng parents ko.

He texted me half an hour ago. Ang sabi'y he just landed on Clark International Airport at maya-maya lang ay nandito na rin siya. Kaya hindi ako magtataka kung pagod man ang itsura niya mamaya.

Our yard is a big green house garden. It has a huge gazebo on both sides full of plants, flowers, and veins that are lighted beautifully. Maaliwas ang lugar. All you'll see is natural dahil hilig talaga ni mama ang gardening. Nakaayos din ng pa-half moon ang mga bilugang lamesa. Tama lang ang espasyo sa gitna para sa mga gustong magsayaw.

The night's magical. Everything's sparkling. The golden decorations made the place more beautiful. It is packed with people who wear glistening dresses. Pormal at magaan ang aura sa paligid at makikitaan mo ng tunay na ngiti sa kanilang mga mukha. This is a perk of inviting people who are truly close to the family during events.

I am checking my phone from time to time. Patapos na ang program pero wala pa si Dymaun. He said he's on the way two hours ago. 

I texted him again. I'll wait for you. Please, take care.❤️

Nilibot ko muna ang mga mesa ng mga bisita. I roamed around wearing my Catalina sequin gown in rose gold. It's backless and a little sexy but it's fine. Dymaun is not that conservative.

Naroon si Joanne kasama sina lola Siling, mga kasosyo nina mama sa negosyo, at iba pang kaibigan at malapit na kamag-anak.

Hindi ko pinalagpas ang pagkakataon na makausap ang mga kasosyo nina mama at papa. Habang maaga ay nagpakilala na ako sa kanila nang sa gano'y makuha ang loob nila. Tanaw ko sa gitnang aisle pagngiti at pag-thumbs up sa akin ni papa. I know, pa. Ako pa?

My brothers' circles are also here. Levi's band will also perform tonight. Kailan lang sila nagdebut at masasabi kong patok sila sa masa lalo na sa mga kabataan, hindi lang dahil sa looks kundi pati sa talent. They play acoustic and pop music which fits my mama's liking. Our eyes met and he raised his glass. Though I can see that he's smiling, I know he has a damn problem!

Sunod-sunod ang paglagok niya sa alak kahit na kakatapos lang ng program. Tutugtog pa sila pero lugmok na siya alak.

Nilapitan ko ang lamesa nila.

"Dahan-dahan. Masasakal ka ni Ms. Australia niyan."

"Tch. Mas iinom pa ako. Baka sakaling bumalik at sakalin nga ako."

Napatingin ako sa mga kaibigan niya. Nagkibit-balikat ang mga ito ayaw atang magsalita. Hinayaan ko na pero ilang saglit lang ay siya na mismo ang nagsabi.

"Umalis eh. Niyayabangan kita pero ako ata ang nganga ngayon." Tinungga pa niya ang isang baso ng vodka bago tumayo at paliko-likong nagpunta sa sinet up na stage. Sinundan siya ng mga kabanda niya.

He started talking in front pero hinayaan ko na lang siya dahil tinawag ako ni George na kagagaling lang sa labas o baka kadarating lang.

"May naghahanap sa'yo, Xiandra. Nasa labas, sakay ng itim na pick up," he said in a straight face.

That must be my baby!

"Okay. Loosen up a bit. Para kang papatay sa aura mo. Nakasuit ka pa, pasado ng bodyguard."

Narinig kong nagtawanan ang mga kalalakihang naroon nang tumalikod ako. Loko-loko talaga kahit kailan.

Pagkakita ko pa lang sa nakatalikod niyang bulto ay mabilis ko na itong niyakap. Gahd! I missed my precious Dymaun.

I heard him chuckle at mabilis akong pinaikot paharap sa kaniya. He gave me a tight hug and a kiss on my forehead.

"I miss you so much, baby."

From here ay dinig na dinig pa ang pagstrum ng gitara ni Levi. His music is soothing. Saktong-sakto sa pakiramdam na ibinibigay ni Dymaun sa'kin ngayon.

"That's Sheeran's song, right?"

I was a bit shocked that he knows the song. Tiningala ko siya... At takhang tinignan.

"How did you know?"

He tsked and kissed my forehead again, not letting me go with his tight embrace.

"I listened to Ed Sheeran's track while I'm away because my baby likes his music. That's a way for me to know you better. You have a good taste for music, by the way."

I was more shocked when he started swaying our bodies and singing along with the song.

Give a little time to me or burn this out

We'll play hide and seek to turn this around

All I want is the taste that your lips allow

My, my, my, my, oh give me love...

"I lo—"

"ALECXIANDRA DENISSE!"

Nabitin ang mga salita ni Dymaun nang dumating ang mga kuya ko kasama ang bunso namin!

Mabilis nila kaming pinaglayo at si kuya Jay naman ay kinuwelyuhan at isinandal si Dymaun sa kaniyang sasakyan.

"How dare you disrespect our sister in front of our house!"

Mahigpit ang pagkakahawak sa akin ni Ken at si kuya Kiel naman ay nakatiim-bagang na nakatingin kay kuya Jay. Galit na galit ang mukha ng mga ito at baka masaktan pa nila si Dymaun.

I was rooted in place nang hinila ng kuya ko si Dymaun at muling isinadlak sa kaniyang sasakyan. Nag-init ang ulo ko nang napadaing si Dymaun sa sakit na dulot ng ginawa ng kapatid.

"STOP IT, YOU THREE! HE'S MY BOYFRIEND!!!"

What the hell is their problem!?

"T-the D-Dymaun?"

"Yes! He is, kuya!"

Padaskol na binitawan ni kuy ng kwelyo ni Dymaun. I was mad and frustrated but I don't want to cause more scenes.

"Stop this right now o isusumbong ko kayo kay mama!"

Nag-igting ang bagang nito bago kmi hinayaang pumasok sa loob. 'Yan lang naman pala ang katapat niyo. Mukhang ayaw talagang mapalo kay mama. 

...

Hi. What's up?