Ngumiti ito habang nakapikit parin ang mga mata. Kinuha nito ang kamay ko at saka hinalikan.
Kinubabawan niya ako at idinikit ang noo niya sa noo ko.
"I'm sorry." sabi nito sa malumanay na boses. Naduduling ako sa kakatingin sa kaniya ngunit tinignan ko parin siya.
Ang mga mata nito ay may mga sinasabi na hindi ko mapangalanan. Nakatitig lamang ito sa akin habang magkadikit parin ang mga noo. .
"Sorry?" tanong ko sa kaniya.
May ideya naman ako pero ayaw kong aminin sa sarili ko. Ayokong pangunahan siya sa mga sasabihin niya. Titigil ko na ang nararamdaman kong ito hindi ba? Dapat kailangan kong hindi umasa sa kung ano man ang sasabihin at kinikilos niya. walang pag-asang magkagusto rin sa akin. Ang lahat ng ito ay parte lamang ng pagpapanggap at puro trabaho lamang.
"Hmm. For ev
