Tahir, konağın avlusuna adım attığında yüzünde sıcak bir gülümseme vardı. İçinde tarif edemediği bir mutluluk, kalbinde dalga dalga yayılıyordu. Ama etraf bomboştu.
Gözleri avluda gezinirken kendi kendine mırıldandı:
"Bu millet nerede?"
Tam o anda içeriden yükselen bir sesle irkildi. Abisi resmen kükrüyordu. Yüzündeki tebessüm solarken kaşları çatıldı. Sesin geldiği yöne doğru adımlarını hızlandırdı. Konağın kapısını hızla açıp içeri girdiğinde Mahir’le karşı karşıya geldi.
Mahir, sanki hiçbir şey olmamış gibi yüzüne yapıştırdığı sahte bir gülümsemeyle kollarını açtı.
"Oo, aslanım, gelmişsin!"
Tahir, abisinin samimiyetsiz sarılışını şaşkınlıkla izledi. İstemeden de olsa ona sarıldı, ama içindeki huzursuzluk büyüyordu.
"Ne oldu abi? Sesin dışarıya kadar yankılandı."
Mahir umursamaz
