ZÖHREDEN;;;
Gün ağarırken göz kapaklarını aralayan Zöhre, ürpererek sağına soluna baktı. Gecenin soğuğu tenine sinmiş, içine işleyen bir serinlik bırakmıştı. Karşıya baktığında mezarlığı gördü, içi burkuldu. Gözleri doldu, yaşlar süzülmeye başladı. Eliyle gözyaşlarını silecekken, üzerine düşen yabancı bir sıcaklık hissetti. Üzerindeki ceketi fark edince bir an duraksadı. Ceketle kısa bir an bakıştı, kokusunu içine çekti. Ardından başını çevirip Tahir’e döndü.
Tahir’in yorgun ama huzurlu yüzünde kahverengi gözlerini gezdirdi. Yüzündeki çizgiler, gecenin sessizliğinde derinleşmişti. Dudaklarında acı bir tebessüm oluştu. Gerçekten seviyor muydu?
Bakışlarını mezarlığa kaçırıp yutkundu. Sabahın solgun ışıkları mezar taşlarının üzerine düşüyor, mermerler ürkütücü bir sessizlikle parlıyordu. T
