YAZARDAN;;;;
Tahir, o gece memlekete gitmemiş, okulun içinde sabaha kadar dolanıp durmuştu. Uykusuzluk yüzüne vurmuş, adımları ağırlaşmıştı. Okulun duvarlarına baktığında gözlerindeki yorgunluğu ve yüzündeki solgunluğu fark etti. Dudakları aralandı, sesi neredeyse duyulmazdı.
"Her şey seninle başladı..."
Zöhre’yi ilk gördüğü an gözlerinin önüne geldi. Yüzünde hafif bir tebessüm belirdi ama hemen ardından başını eğdi. O köşede beklediği günü hatırladı. Elinde yanan ateş… Parmaklarını kıpırdattı, elleri hafifçe karıncalandı. Sonra yavaşça dudaklarına götürdü. O günü düşündü. Onu öptüğü günü. Ateş gibiydi… İçinde kaybolduğunu kabullenemediği o an.
Derin bir nefes aldı, omuzlarını geriye attı. Kendine telkin vermeye çalıştı.
"Dirayetli adamsın sen," diye mırıldandı.
Ama içinde bir şey, b
